|
|
|
|
|
7 ay 7 gün önce gönderdi.
|
6-7 yaşlarındaydım. Babam medya sektöründe çalışıyordu. Babamın spiker bir bayan arkadaşı, kocasıyla kavga edip bize gelmişti. Sabah beraber kahvaltı ederken nereden aklıma geldiyse birden misafire dönüp: "Siz ne kadar güzelsiniz, benim annem çok çirkin, Freddy'nin kabusu gibi." demiştim. Babamın verdiği 3 gün odadan çıkmama cezasını ve annemin ağlama krizine girmesini hala unutamam. Özür dilerim anneciğim, sen benim için dünyanın en güzel kadınısın.
 9
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Mesaj kutuma özenle yazılmış bir tanıtım ve davetiye mesajı gelmiş. Uzun uzun, özel bir grubun tanıtımı yapılıyor. Üyelerin birlikte zaman geçirdikleri ve her türlü yakınlaşmanın mümkün olduğunun altı çiziliyor sonunda. Benim dikkatimi çeken ise; grubun tanıtımı yapılırken iki meslek, "Aramızda doktor ve mühendisler vardır." şeklinde özellikle belirtilmiş. Toplumca hangi bilinç düzeyinde, hangi değer yargısında, hangi ahlak anlayışında, hangi beklentide olursak olalım; değişmeyen şeylerden biri "Doktor ve mühendislere" verme sevdamız galiba...
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 1 gün önce gönderdi.
|
6 yıllık seks, 17 aylık evlilik dönemim boyunca bir türlü olmayı beceremediğim orgazm... Ne yüce ne yoğun bir duyguymuşsun ki seni hissetmemle hüngür hüngür ağlamam bir oldu. Ne olduğunu anlamayan kocama "Bunca zamandır orgazm taklidi yapıyordum, gerçeği böyle oluyormuş" mu deseydim? Duygulandım dedim tabii.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Siz hiç iki gelinin olduğu bir düğünde gelin oldunuz mu? Akşam adettendir diye iki gelin erkek evine girdiniz mi? Peki iki kardeş olan kozalakların; "Kim önce şey ederse duvara vursun." diye anlaştığını duydunuz mu? Eee duvara ilk vuran damat ve utançtan kıpkırmızı olan gelin kim dersiniz?
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Evdeyiz. Benim kozalağa lambayı kısıp ''Haydi dans edelim'' diyorum. Soyunmaya başlıyor. Neymiş efendim dans yatay isteklerin dikey tatminiymiş, hemen yatay tatmine geçelimmiş. Ben hayalkırıklığım ve kozalağımla yaşamaya devam ediyorum hiçbir şey olmamışcasına. Çünkü artık evliyiz.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
remon,
Erkek
,
25
,
İstanbul
|
9 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Rica etsem itiraf.com ailesi olarak deprem anında kendini tek katlı evlerinin penceresinden dışarı attıktan sonra içerideki çocuklarını hatırlayıp onları uyandırmak için kapıyı yumruklayan akrabama bir alkış yollar mısınız?
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Üniversite yıllarım. Ankara'da bir akşam vakti. Tıklım tıklım olmuş halk otobüsüne binme gayretimiz şoför beyin yardımıyla gerçekleşmiş durum da. Lakin bizim şoför içerdeki kalabalıktan tatmin olmamış olacak ki hala yolcu almaya çalışıyor. Kalın sesiyle arkaya dogru ilerleyelim diye bağrınıyor. O sırada arkalardan bir kadın sesi duyuluyor: "Kardeşim daha ne kadar ilerleyeceğiz, bütün otobüsle akraba olmuş durumdayız. Şimdi inip başka bir otobüse binsem özlerim bile valla buradaki kardeşlerimi. O kadar samimi ettin bizi!"
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
papri,
Kadın
,
21
,
İstanbul
|
9 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Lisedeyim en yakın arkadaşımla okuldan kaçmışız Kadıköy'de yürüyoruz. O önde anlata anlata gidiyor ben arkada paşa paşa dinleyerek onu takip ediyorum. Tam o sırada ayağım kayıyor kendimi yolun ortasında buluyorum çok işlek bir cadde olmasına rağmen şansıma araba geçmiyor. Yola yapışmış olmanın verdiği dumurla arkadaşıma bakıyorum o ise hala anlata anlata yola devam ediyor. Toparlanıp yeniden peşine düşüyorum. "En azından dilinden kurtuldum." diye de sevinmeyi ihmal etmiyorum. Ertesi gün aynı yer, bu kez biz kolkolayız arkadaşımla tam dolmuş durağının önünden geçerken bizi magmaya yollayan sesi duyuyoruz. ''Lan Kamil, koş koş dünkü düşen salakla o patırtıyı fark etmeyen salak geçiyor.''
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|