|
|
|
|
|
7 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Birçok meslektaşımın tuhafına gitse de, şu günlerde işyerine en erken ben geliyorum, en geç ben ayrılıyorum; zira yeni ev buluncaya kadar ofiste kalmaya kararlıyım. Bir de duş ve çamaşır işini halletsem süper olacak.
 5
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Küçük yaşlardayken, mağazada annemle gezinirken "Senin vücut yapın aynı bizim kızın vücut yapısına benziyor." diyerek ellerindeki elbiseyi annemin nezaretinde bana giydiren teyze ve amca; sizi affetmedim, affetmeyeceğim de. Anneme karşı da, sizin sayenizde hala bir kinim var. Umarım kızınızın vücut yapısı şu anda da benim vücut yapım gibidir.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Yıllar evvel organ bağışı kampanyasında organlarımı bağışladım, gerekli telefon numaralarımı ve adres bilgilerimi aldılar. Geçtiğimiz hafta içerisinde ise acil(!) bir telefon aldım, hala yaşayıp yaşamadığımı(!) soruyorlardı. ''Çok pis taktım sizin böbreğinize, benim olacak o böbrek!'' diyecek gibi bir sesti, tırsmaktayım!
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Tenis oynarken "Geçirrr güzelim geçir!"diye bağıran karşımdaki nesneye, -ki o anda nesne gibi göründü gözüme- topu burnuna atmak ve burnunu kanatmak suretiyle sertçe geçirdim. Sonra da çok üzüldüm. Niye mi? Hala hedefi vuramıyorum diye, aslında ben kafasına geçirmeyi tasarlamıştım ama olmadı. Başarısız ve müteessirim.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|