23 Kasım 2008 Pazar
|
|
|
|
|
|
6 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Duştan çıkıp üzerindeki bornozla balkona oturup çay içerken işten dönen babasını gören, hiçbir şey olmamış gibi el sallayan, ölüm fermanına da "Sarhoştum hatırlamıyorum" yazan kendimi odama kilitledim! Reca ederim kimse kurtarmaya kalkmasın. Çok isteyen varsa pencereyi kullansın, zira babam odamın kapısında çıkmamı bekliyor!
 6
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Evlendiğimizde ben 24, karım ise 26 yaşındaydı. Kendimizi hazır hissedene kadar çocuk yapmama kararı aldık. 2 sene önce çocuk yapmak istediğimizde ise karımın kullandığı doğum kontrol hapları sebebiyle hamile kalmasının çok zor olduğunu öğrendik. Karım günlerce ağladı, tedaviyi reddetti, boşanmak istedi. İkimize ait olmadıktan sonra bir çocuk sahibi olmanın umrumda olmadığına ikna etmek hiç kolay olmadı. İki senedir benim güzel karım tedavi görüyor, bense kendim korunmayı reddedip karıma bu kadar zarar verdiğim için kendime kızıyorum. Karımın her regl olduğunda yüzündeki o ifadeyi görmek içimi acıtıyor. Regl takvimini ezberledim, onunla beraber ben de sayıyorum. Bu ay bana söylemese de 3 gün gecikti. Kemirecek ne tırnak kaldı, ne de dudak. Ne olur bu sefer gel bebeğim. Annen de ben de seni sabırsızlıkla bekliyoruz, gel de artık annenin güzel yüzü her ay bulutlanmasın. Ne olur gel!
23
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Yeğenim "Teyze benim bir saat sonra öleceğimi bilsen ne yapardın?" diye sordu. "Senden önce ben ölürdüm kuzum." dedim. "O zaman benden önce öleceğini bilsen ne yapardın?" diye sordu. Verecek cevap bulamayınca "Sana sımsıkı sarılır, ondan sonra ölürdüm." dedim. Bir haftadır ben ölmeyeyim diye kendisine sarılmama müsade etmiyor. Çocuğa abuk-sabuk cevap verirsem olacağı buydu.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Deliler gibi sevdim seni. Yokluğunda nefes alamayacak, hücrelerini hücrelerimde hapsetmek isteyecek kadar. Hayat toz pembeydi. Bir sen vardın yeryüzünde, bir ben bir de aşkımız. Hiçbir şey seni benden, beni senden alamazdı, alamamalıydı. Doktordan döndüğünde sen raporuna göz atana kadar da hayatımın ekseniydin. Çocuk dahi istemiyorduk, sadece "biz" olmalıydık aşkımızın merkezinde. Hıçkırıklarla raporu okuduğumuzda, yıkılabilecek ne varsa yıkılmıştı hayatımda. Sen, aslanım, sen, tek sevdiğim, yıkılıyordun parça parça. Günlerce ağlaştık "biz"e vurulan bu darbeye. Günlerce sarıldık bizi koparmak isteyen bu illete nispet. Çıkar yol aradım göz yaşlarıma hakim olarak. Buldum sonunda. Madem seninle uzun bir hayat süremeyecektim, sen artık hayatımda yokken, "senden" bir parça ile katlanabilirdim belki yokluğuna. Çocuğunu doğurmak istiyordum. "Biz"den bir canı. Aşkımızın imzasını atmak istiyordum. Değil mi ki, doktorlar sana "Çocuğunuz olsaydı, onu kucağınıza alamazdınız 3-5 sene sonra..." demişlerdi. Ben seni pamuklara sarıp bakacaktım. Hem sana, hem yavrumuza. İyi ki, o kararı alabilecek kadar gençmişim, iyi ki, o kararın arkasında durabilecek kadar "ben"mişim. Bugün, aradan geçen 13 sene sonra, ardıma baktığımda, hayatımda verdiğim en güzel iki karardan biridir yavrumuz. Diğeri, senin olmak kararı. Bugün, yavrumuzun varlığında, tüm olumsuzluklarına karşın raporun, sen hala hayatımdasın ya, sen yavrumuzun büyüyüp serpilmesine tanıksın ya, sen sana olan aşkımı ve tutkumu hala çözemedin ya... Canın sağolsun, benimle kal yeter.
29
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Kadıköydeyim, deniz otobüsünün kalkmasına 30 dakika var. Vakit geçirmek için iskele yanındaki çay bahçesinde oturup bir şeyler içiyorum, iskeleye yanaşan ve kalkan vapurları izliyorum. Bir süre sonra binmem gereken deniz otobüsü yanaşıyor, 5 dakika sonra kalkıyor... Ve ben hala izliyorum. Dalgınım bu günlerde vesselam!
17
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Varoş bir semtte öğretmenlik yapıyorum. Bir öğrencimin ısrarlı daveti üzerine evlerine gittik diğer öğretmen arkadaşlarla. Gider gitmez oraya gittiğimiz haberi yayılmış. Ne kadar öğrencimiz varsa sokaklara dökülmüştü. Daha merkezi bir yerde çalışırken yolda beni gördüğünde başka yöne bakan şımarık çocukların aksine, yoksulluklarına, ayaklarında çorap olmamasına aldırmayan sımsıcak tebessümlerle karşıladılar bizi. Sanki bir öğretmen değil de çok daha önemli bir şahsı görmüşçesine sevinç ve gurur vardı gözlerinde. Yaşadıkları ortamı görünce "Bu çocuklardan çok fazla şey bekliyoruz. Bu koşullar altında bile oldukça iyiler." diye düşündüm. Benim öğrettiklerimden daha önemli şeyler öğrenmişti zaten onlar hayatta. Koşulsuz sevgiyi, saygıyı, her ne olursa olsun gülümsemeyi... Hepimizin onlardan öğrenecek çok şeyi var.
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Oğlum bilgisayar müptelası. Ders çalıştığı yok. Uzak tutmak için sürekli işim var diye ben geçmek zorunda kalıyorum bilgisayarın başına. Baktı benimle baş edemiyor, "Derslerin kötüye gidiyor." diyen öğretmenine, "Annem hep bilgisayar başında, benimle ilgilenmiyor ki." diye beni şikayet etmiş uyanık. Bu yaştan sonra azar işittim ya!
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Dünya Kadınlar Günü'nde televizyondaki programların da gazıyla 3 erkeğe (kocam ve oğullarım) karşı "Faşist baskılara son! Yaşasın kadınların mücadelesi! Kadınız, anayız, ezilmeye karşıyız! Yaşasın özgürlük!" gibi sloganlarla isyan bayrağını açarak, günün bana ait olduğunu ve özgür olmak istediğimi söyledim. Hepsi de beni alkışlayarak arkamda olduklarını söylediler ve beni özgür ve kendi kendimle bırakmak adına üçü de teker teker evden ayrıldılar. Ben de özgür özgür ev işi yaptım, çamaşır yıkadım ve akşam için yemek hazırladım. Özgürlük böyle değildi hatırladığım kadarıyla. Daha başka bir şeydi ya neyse...
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|