|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Bugün yine dersimize girdin. Uzun zaman beklemiştim bu günü. Ama zangır zangır titreyen bacaklarımı fark edip durduramayınca ve ders anlatırken her öğrenciye baktığın gibi bana da baktığında titremelerimin daha da artmasını fark edince anladım basit bir hoşlanmadan ibaret değilmiş hislerim. İtiraf ediyorum geçebileceğin her yerdeyim, hem de geçebileceğin her zaman. Eğer evli olmasaydın çoktan açılmıştım sana. Evli olduğunu bile bile kesinlikle bir adım yanında bile duramam. Bakma geçebileceğin her yerdeyim ama işte sen beni göremezsin. Görmemelisin...
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Tartışmıştık. Kendi kendime; "Asla barışmayacağım!" demiştim. Ben, tam kapıdan girerken, o çıkmaya çalışıyordu ki çarpıştık. "Çekilsene önümden be!" dedim. "Sen çekil!" dedi. "Hayret bir şey! Nerede durmamı isterdiniz beyefendi?!" dedim. "Ben konuşurken ardımda, üzgünken önümde, ağlarken yanımda, neşeliyken gözlerimde durmanı isterdim sakıncası yoksa hanımefendi?!" dedi. "Ta ta tabii…" diyebildim sadece. Kadın değil miyiz? İki tatlı lafa, yelkenler fora!
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 17 gün önce gönderdi.
|
2 oğlum var. Biri 5, diğeri 1,5 yaşında. Küçük oğlum sebebini kesin olarak bilmediğimiz bir sebepten sorunlu doğdu. Biz bu durumu oğlumuz 4-5 aylıkken anlamaya başladık ama hala kabullenemedik. Acı çekiyorum, her an, her şey acıtıyor canımı. Ben onun abisiyle oynadığını, koştuğunu hayal etmiştim hep; hala yürüyemiyor ve konuşamıyor. Birçok şeyi anlamıyor. Haftanın 2, bazen 3 günü terapilerde geçiyor destek için. Hissettiğim müthiş bir hayal kırıklığı ve gelecek korkusu. Oğlumun yardımsız hayatını şekilendiremeyeceğinden çok korkuyorum. Ben ve babasından sonra ne olacak? Abisine hayat boyu bu yük çok ağır gelecek. Kötü, berbat bir şaka ya da kabus sanki bu... Benim hayatım değil sanki. Elimden bir şey gelmiyor, korkuyorum terapilerin işe yaramamasından. Ve hep aklımda "Acaba benim bir kusurumdan mı kaynaklandı?" sorusu var. İçim içimi yiyor, kendimi yatıştıramıyorum hiç. Eskiden sıkılmalarım ne boşmuş diyorum, keşke kıymet bilseydim. Şimdi en mutlu an bile yarım yamalak. Hep boğazımda bir yumru... Geceleri rüyamda bebeğimin konuştuğunu, yürüdüğünü görüyorum; uyanmak kabus oluyor. Kaçamadığım gerçekler yüzümde patlıyor. Acı neymiş öğrendim hayat, bana mutluluğu da öğret. Canım çok yanıyor.
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 25 gün önce gönderdi.
|
E hani sen Mecidiyeköy Metrosu Cevahir çıkışını sordun ya bana, ama sen sorunca ben hafif bir gülümseme ile "Bilmiyorum, ama öğrenirim." deyip merdivenleri inecektim. Yön tabelalarına bakıp öğrenip sana söylemek için geri gelecektim, ondan sonra sen teşekkür edip bana gülümseyecektin. Ben "Ben de o tarafa gidiyorum." deyip yolumu değiştirecektim. O tarafa doğru yürüyüp vedalaşacaktık. Sen beni platonikİM'e yazacaktın. Ben "Evliyim maalesef." diye şımarık bir cevap verecektim. Beraber üzülecektik. İyi de ben yön tabelasına bakmaya gidip geri döndüğümde sen neden başkasına sorup hemen gittin ki? Çok ayıp ettin. Buralardasın biliyorum, bulma beni!
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|