|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
İlkokulda okuma yazmayı söken ilk 3 öğrenciden biriydim. Öğretmenimiz kötü bir insan değildi belki de ama iyi bir öğretmen de değildi. Hata yapmamız bize vurması için yeterli bir sebepti. Bir gün sınıfı üçe böldü ve bu "zeki" üçlüyü "öğretmen" yaptı. Görevimiz neydi hatırlamıyorum ama benim bölümümde yer alan çocuğu unutamıyorum. Aslında o hepimizden birkaç yaş büyüktü, hiç arkadaşı yoktu ve hocalar onu hep sınıfta bırakırdı. Bölümümdeki öğrencilere verilen dersi "başarıyla" öğretmiştim; sıra bu çocuğa gelmişti. Ne yaptıysam olmadı, kafası almıyordu. Her seferinde bir daha deniyor, beceremediğinde ceza olarak kafasına vuruyordum. Çok sinirlenmiştim, bağırıyordum, bir daha denemesini emrediyordum. Beni dövebilirdi, ama ağlayarak çabalamaya devam ediyordu. O çocuğa kaç kere vurdum hatırlamıyorum. En sonunda ümüdi kesip, öğretmenime gittim, o çocuğun öğrenemediğini söyledim. Çocuğu kötüledi, bana "Aferin!" dedi. Ben de aferin almış bir çocuğun gururuyla sırama oturdum. Ve o an unuttum. Yıllar sonra bir gün kafama dank etti. Lisede, hocalara ve bazı öğrencilere hayatı cehennem eden bir grup öğrenci için, "Bir insan nasıl bu kadar psikopat olabilir?" diye düşünürken. Yaşlar süzüldü gözlerimden. Şimdi bulabilsem o çocuğu, özür dileyebilsem yaptığım ayıp için. "Affet, unut." diyebilsem... Oysa biliyorum, çocukken yaşananlar asla unutulmaz. Ah çocuk, kötü olan bendim, sen değil... Buradan özür diliyorum sen ve senin gibilerden.
 15
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 5 gün önce gönderdi.
|
Yeğenim okullarında yapılan sınavının sonucunun açıklandığını söyledi. 44 kişi içinde 42. olmuş. Annemin "Çalışmadın mı çocuğum sen bu sınava?" sorusuna bence en iyi cevabı verdi. "Çalıştıııım... Ama birinin 42. olması gerekliydi..." Evet küçüğüm, haklısın. Zor bir iş, ama birinin yapması gerekti. Alkışlıyorum seni.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 5 gün önce gönderdi.
|
Dedem, babama okumamam için hep baskı yaptı, kız çocuğunun okumasının günah olduğunu, evde oturmam gerektiğini söyler dururdu. Sevgili babacığım ise hep benim iyi bir meslek sahibi olmam için çabaladı. Öğrenim hayatım boyunca dedem tarafımdan hep erkek kuzenlerimle kıyaslandım durdum, onlar benden daha başarılı olacaklardı, olamadıklarında ise daha zekiydiler ama çalışmıyorlardı. Aslında ona hiç kızmadım çünkü o öyle bir kültürle yetişmişti. İki hafta önce dedemin ağır hasta olduğu haberini aldım ve gittiğimde bakımsız bir hastanede perişan haldeydi. Hiç bilmediğim bir şehirde sırf doktor olmamın etkisiyle onu iyi bir hastaneye yerleştirdim, hemen çekilmesi imkansız olan filmleri çektirdim, şehirdeki en iyi doktorlara ulaştım... Şimdi bütün aile bana minnettar, ama dedeciğim bunu bilmiyor, çünkü yoğun bakımda ve bilinci kapalı. Sevgili dedeciğim, çok sevdiğin ama bir türlü okumasını kabullenemediğin ama sonunda doktor olan torunun umarım senin için son görevini yapmıştır.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 7 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önce. Bir yıldır beraberiz. Evlenmeye karar veriyoruz. Aile büyükleri ve eş, dost önünde yüzüklerimizi takıyoruz. Onun ikinci evliliği olacak. İlk evliliğinden bir kızı var. Turunç’ta tatildeyiz. Her saat başı beni sevdiğini söylüyor. Beşinci gün akşam yemeğinden sonra tek başına sahilde yürümek istiyor ve gidiyor. Geç saatte içkili dönüyor. Daha önce içki içtiğini hiç görmemişim. Turunç’a ikimizin de ilk gelişi. Burada kimseyi tanımaz. Belli ki yalnız başına içmiş. Konuşamıyor bile. Kısa bir süre elimi tutuyor, gözlerime bakmaya çalışıyor. Bir şeyleri söyleyemiyor. Anlıyorum. İkinci kez evlenmekten çok korkuyor. Terlemiş. Üzerindekileri çıkarıyorum. Üşütmemesi için klimayı kapatıyorum. Yanıbaşına, sadece onu anladığımı söyleyen bir not bırakıyorum. Sevdiğimi ise yazmıyorum, üzülmemesi için. Elimi tenine değdirip üşüyüp üşümediğine bakıyorum. Teni sıcak. Onu yanağından öpüyorum, kapıyı yavaşça kapatıyorum ve sabahın ilk ışıklarıyla otelden ayrılıyorum. Beni aramasını beklemiyorum ve aramıyor. Ondan uzaklaşırken onu gerçekten anlıyorum, kendimi ise zaten hiç hesaba katmıyorum. Onu kaybediyorum ama aşkı tanıyorum. Teşekkür ederim sevgilim.
20
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 7 gün önce gönderdi.
|
Sınıfta gördüğüm fareyi yakalaması için hademeyi çağırdım. Bana verdiği cevap, "Valla hoca hanım, siz sınıftan çıktıktan sonra biz kapanı kurarız. Yemi yedi, yedi... Yemedi, artık birlikte yaşamayı öğreneceksiniz." oldu. Israrcı bir kişilik olmasa bari bu fare, baktım olmadı en azından konuşmayı denerim!
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|