|
|
|
|
|
1 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Bütün gençliğimde deliler gibi mutluluğu aradım. Yapmadığım şey, denemediğim çılgınlık kalmadı. Güzel zamanlar da geçirdim ama bir türlü gerçek, saf mutluluğa ulaşamadım. 35 yaşımı geçtiğim bu günlerde anlıyorum ki, meğer çok ama çok basit üç ilkedeymiş gerçek mutluluk... 1- Durumun ne olursa olsun elindekiler için şükretmek. 2- İhtiyacı olanlara karşılıksız ve gönülden yardım etmek. 3- Etrafındaki herkesi; aileni, arkadaşlarını, iş arkadaşlarını, müşterilerini içten sevmek ve bunu onlara söylemek...
 6
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 4 gün önce gönderdi.
|
İlk kutlanan doğum günümde 14 ya da 15 yaşımdaydım. Onu da akrabaların isteğiyle kutlayacaktık; pasta alacak, tanıdıkları çağıracaktık. Fakat doğum günü başlamadan önce annem teyzeme kızıp beni dövmüştü. Saçlarımı öyle çekmişti ki, şu an bile hatırlıyorum acısını. Elimde bir tutam saç kalmıştı ve kutlandı bunlara rağmen doğum günüm. Ben, bütün fotoğraflarda kıpkırmızı gözlerimle... Bundan sonra da, ne zaman birileri doğum günümü kutlamak istese kaçmak, uzaklaşmak istedim. Hayatımda kendimi en kötü hissettiğim gündür. Bugün benim doğum günüm ve aynı his, aynı acı hala içimde...
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Bu akşam müdür yardımcısı olarak eğitim yaptığım mağazada kasiyer arkadaşlardan birisi, görme engelli bir müşteri geldiğini ve kendisine yardım edip edemeyeceğimi sordu. Ben de "Neden olmasın?" dedim. Görme engelli iki kardeşlermiş. "Ablamı rahat bir yere bıraksak da bana eşlik etseniz?" dedi. Ablasını mağaza girişinde danışmaya oturttum ve koluna girdim. "Reyonları gezsek ve siz bana reyonda olanları söyleseniz, ona göre ihtiyaçlarımızı alsak?" dedi. Reyon reyon gezdik ve alışveriş yaptık. Bana görevimi sordu ve daha önce mağazamıza geldiğini ama bizim personelin yardım konusunda çekimser olduğunu söyledi. Ben de bundan sonra her zaman gelmesini, seve seve yardımcı olacağımızı söyledim. Ve ağlamamak için kendimi zor tuttum. Şükürler olsun yarabbi, görüyorum ve sağlıklıyım. Gözlerim renkli olmasa da, görebiliyorum. Şükürler olsun...
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
İş yerinde müşterilerimizden biri, zorlu bir iş sonrası teşekkür mahiyetinde içinde her birinin tadı ve görüntüsü farklı olan, enfes bir kutu çikolata gönderdi. Elimde kutu, sevinç naraları eşliğinde bir türlü karar verip bir tanesini seçemedim. Diğer arkadaşlar benim şaşkınlığım süresince, gayet sakin geldiler, seçtiler ve neredeyse bitirdiler. Ben elimde koca bir kutu içinde beğenilmeden bırakılmış üç beş çikolataya bakarken bir kez daha anladım niye evde kaldığımı.
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
ABD'den dış ülkeleri aramak için tuşlanması gereken numara 011. Hat almam için dahili telefondan önce tuşlamam gereken rakam 9. Telefonun bozuk tuşu 0. Aradığım numara haliyle 911. Benim bunu fark etmem ve telefonu kapatmamla polisin olduğumuz yere gelmesi arasında geçen süre 2 dakika. Yanımdakiler, sahte ABD ehliyeti ile yakalanan Meksikalı, vizesi geçmiş Perulu, daha önceden de polis tarafından aranan Arjantinli. Şimdi mi? Biri havaalanında, diğeri cezaevinde, öteki gözaltında! Ben mi? Sadece annemi arayacaktım ama ne bileyim 0 tuşunun çalışmadığını? Gelmeyin üzerime!
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Yıl 1992. Yaz tatilleri köyde, amca evinde geçiyor o zamanlar. Dünya kuş gribi denen şeyden bihaber. Amcamın tavukları her gün grup halinde ölüyor, ölenler de ortalıkta fazla bırakılmadan hemen gömülüyor. Yine bir tanesi ölmüş ve yengem evde o an bu işi yapacak boş kimse olmadığı için benden rica ediyor. Ben tamam deyip kapıyorum ölü sanılan tavuğu ve ölmediğini fark ediyorum. Gizlice odama yatağımın altına bir kutuya koyup, tedaviye başlıyorum. Antibiyotikler, ateşten oluşan ve de kurtlanmış yaralara pansuman, zorla ağzına tıkıştırılan yemlerle birkaç gün sonra nefes almaya başlıyor ama hala baygın. Günler geçtikçe kendine geliyor ve artık peşimden ayrılmıyor, evde herkes bana hayret ediyor "Nasıl başardın?" diyerek... Tatil bitiyor ve okul açılacağı için ben şehire önceden gidiyorum, Boncuk'u gelirken getirmesini annemden rica ediyorum. Bir hafta sonra köyde işlerini bitiren annem geliyor. Okuldan eve koşarak geliyorum ve "Boncuk nerede?" diye soruyorum. "Orada, çantanın içinde." cevabıyla birlikte hayatımın şokunu yaşıyorum. Benim sevgili amcam, "O kadar uğraştı; yemek de onun hakkı." diye Boncuk'u kesip göndermiş. Bravo amca, sayende yıllarca tavuk yemedim, olaydan sonra günlerce arkadaşımda kaldım ve eve gitmedim. Senin emek ve sevgi anlayışına duyduğum kızgınlıktan aradan geçen onca yıla rağmen seni hala affetmedim, affetmeyi de düşünmüyorum.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Benim "yabancı" kocam da her ne kadar banyo yapma konusunda hassasiyeti, hayvanları sevmesi, temiz tertipli olması ve mutfakta bana yardım etmesi hususlarında "yabancı erkek" portresine uyuyor olsa da gittiğim kasapta çalışan çocuğun bana olan ilgisini söylediğimde dükkana gidip Türkçe mealiyle "Dükkanında çalışan i..nin biri benim karıma sarkıntılık yapmış. Çalışanlarına sahip çık, dükkanını bana yıktırtma lannnn!" diye haykırarak, körle yatanın şaşı kalktığını kanıtlamıştır. Arz ederim.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Babam emekli olduktan sonra tam bir hastalık hastası oldu. Buna nasıl mı karar verdim? Her türlü hastalık olasılığını düşünüp eledikten sonra, 'Üç senedir grip olmuyorum, acaba bir hastalığım var da ondan mı olmuyorum?' demesinden.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|