|
|
|
|
|
2 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Kız arkadaşlarım sadece geceleri seviştiklerini, selülitlerinden dolayı ışığı açmak istemediklerini, sevişirken oyun tarzı hiç birşey yapmadıklarını, hele oral seksten nefret ettiklerini söylüyorlar. Onlara, kendilerini aynadan izlemelerini böylece en güzel göründükleri pozisyonları bulabileceklerini, eğer onlar kendisini kraliçe gibi görürse kocalarının da öyle göreceğini, oral sekssiz sevişmenin de sevişme olmayacağını ballandıra ballandıra anlattım. Hep "Ben sevişmenin kitabını yazarım" diyordum, anlatarak da olsa onların sevişmelerine renk getirdiysem ne mutlu bana.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Ailemin rızası olmadan evlendim. Düğünüme gelmediler. Oysa sevdiğim adamla 8 yıldır birlikteydim ve yıllarca o günü hayal etmiştim. Düğün günüm geldi çattı, bekledim ama gelmediler. "Daha akşama var, belki yoldadırlar" diye kendimi avuttum ama gelmediler. Düğün başladı, her an salondan içeri girerler diye gözlerim hep kapıdaydı ama gelmediler. Ben yine umutla bekledim. Düğün bitmek üzereydi ama belki son anda yetişirler diye bekledim. Gelmediler...
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Evleneli 13 yıl oldu; birisi 1, diğeri 12 yaşında olmak üzere iki kızım var ve onları canımdan bile çok seviyorum. Bu ramazanda ise, gerçekten baba olmaktan utandım. Neden ve nasıl oldu bilmiyorum ama oldu işte, bu ramazan eve pide alacak para bile bulamıyorum ve eve her gün sanki ben değil de cenazem gidiyor. Allah şahit, büyük kızım herşeyin farkında ve iftarda oruçlu olduğu halde iki lokma yiyip "Ben doydum" diyor. Biliyorum, sırf ben üzülmeyeyim diye... Onların yanında bir şey diyemesem de içim kan ağlıyor ve yüzlerine bakacak cesareti kendimde bulamıyorum. "Her işte bir hayır vardır" diyerek rabbimin sabrımızı denediğini umuyor ve ona şükrediyorum. İnşallah sonumuz hayırlı olur.
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Maddi durumu iyi bir aileden geliyorum. Babam o zamanlar yurtdışında çalışıyordu. Çocukluğumuzda her ne kadar durumumuz iyi olsa da, akrabaların eskileri ile büyüdük. Evimizde yemek yapılmaz, sabah-akşam kahvaltı olurdu. Bize bir tek bayramlarda yeni kıyafetler alınırdı. Dayımlar, annem sayesinde iş sahibi oldular. Teyzemler, annemi her fırsatta kullandılar. Hepsinin yakacak ve mutfak ihtiyacı annem tarafından karşılanırdı. Hayat standartları, annem sayesinde bizim rızkımızdan kesilerek, yükseltildi. Babamın bizim ihtiyaçlarımız için bıraktığı para, asalaklara gelir kapısı oldu. O günleri unutmadım ve akrabalarıma karşı kırgınlığım halen sürüyor. Kızgınlığım, bu insanlar yaşlandıkları ve imkanları iyi olduğu halde, her fırsatta annemi kullanmaya çalışmalarıyla dinmek bilmiyor.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Rüya gibi bir evlilikti bizim evliliğimiz. Evleneli tam bir yıl olmuştu ve ben hamile kalmıştım. Havalara uçmuştuk. Hayat hiç bu kadar güzel olmamıştı ikimiz için de... Sonra bir gece yarısı kocamın ölüm haberi geldi. Dünyam yıkıldı, ben de ölmek istedim ama ölemedim. Hayata tutunabileceğim tek dal, karnımda ondan olan parçaydı. İnanılmaz zor bir hamilelik dönemi sonucunda kızım dünyaya geldi. O'nun anıları ve kızımın sevgisiyle hayata dair yaşam zerrecikleri ararken, sevgili kocamın beni defalarca aldattığını öğrendim. İkinci kez yıkıldım ama itiraf ediyorum; bu acı, inanın ölümünden daha çok yaktı beni. Çünkü yüzüne tükürebileceğim, "Bütün bu acıları senin için mi çektim?" diye hesap soracağım adam yoktu. Herkes şimdi beni rahmetli kocasını çok seven kadın olarak görüyor. Kimseye söyleyemiyorum ama sadece onunla öbür dünyadaki görüşeceğim zamanı sabırsızlıkla bekliyorum.
16
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Kocam özel bir kurumda özel eğitim uzmanı, aynı zamanda kurumun eğitim koordinatörü. Akşam eve geldiğinde çocuklar gibi seviniyordu. Sebebi ise otistik bir çocukla ilk defa göz kontağı kurmasıymış. Onun mutluluğu beni de mutlu etti. Mutluluğun hemen yanıbaşımızda olduğunu, uzaklarda aramaya gerek olmadığını bir kez daha anladım.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|