|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Sünnet olan bir akrabamızın çocuğuna işlem bittikten hemen sonra gazlı beze sarıp ketçap döktüğüm sosisi göstermem sanırım pek de iyi bir fikir değilmiş, annesi psikolog masraflarını bana ödettireceğini söylüyor hala...
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Lenf kanseriyim, yeneceğim ben bu hastalığı dedim daima. Benim için tedavisi uzun süren grip gibiydi; öyle gördüm. 4 kol, 10 bacak neyim varsa sarıldım hayata. 5 gün önce öğrendim ki hastalık kötüleşiyor ve az bir zamanım kalmış. Çevremdeki herkes acıyarak bakıyor yüzüme. Hepsi sahte gülücükler atıyor. Oysa onlar da, ben de biliyoruz gerçeği. Artık bırakın ne isterse, nasıl yaşamak isterse öyle yaşasın demişler doktorlarım. Özgürüm şimdi. Hastaneden çıkarsam ağrılarıma dayanamayacağım için, her gün morfin vurulmak zorunda olduğum için bırakın da ne istersem yapayım diyemediğim bir özgürlükteyim şimdi. Tek dünyam hastane yatağımı paylaştığım laptopum. Ve onun içinde can sıkıntısından girilen bir arkadaşlık sitesinde tanıştığım Derya. O kadar sevgi dolu, o kadar içten ve samimi ki... Ona beni sever misin? Ben sana aşık olmak üzereyim bile diyemiyorum. Artık ne yaşamak istersem yaşabileceğim bir özgürlüğe sahibim yani anlayacağınız. Sigara ve alkol bile serbest. Ama yaşamak yasak. Aşk yasak bana. Ve bu hastane odasından çıkamamak. Keşke ötenazi denen şey yasal olsaydı.
28
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 22 gün önce gönderdi.
|
Her yıl 24 Kasım günü okula gidip sınıfa girince öğrencilerim beni hep "Öğretmenim canım benim" şarkısı söyleyerek karşılarlar ellerinde çiçeklerle. Benimse onların ışıl ışıl gözlerine bakarken aklıma hep aynı görüntü, kulağıma fısıldanan aynı ses gelir. Yıl 2002. Yine bir 24 Kasım yine bir öğretmene hediye verme günü. Birinci sınıf okutuyorum. Sınıfa girdim. Öğrencilerin ellerinde çiçekler. Yoksul bir semt, ellerinde ufak tefek hediyeler. Kimisi ambalajlı, kimisi gazete kağıdına sarılı. Ben sandalyede oturuyorum, onlar sırayla gelip öpüyorlar, ellerindekileri veriyorlar. Sonra zil çalıyor. Yerimden kalkmaya çalışıyorum. O sırada minik bir kız öğrencim beni çekiştiriyor. Eğiliyorum. Kulağıma "Öğretmenim, ben sana hediye alamadım ama cebine para kattım." diyor. Elimi ceketimin cebine atıyorum. Şimdiki parayla tahminen 25 kuruş gibi bir bozuk para buluyorum cebimde. O günkü gevrek parasını bana vermiş hediye alamadığından. Elimde para kalıveriyorum, gözler bana bakıyor heyecanla. "Sen beslenme yaptın mı Ü.. " diyorum. "Hayır" diyor. "Ben de yapmadım. Gel ikimiz bu parayla yemek yiyelim. Ben de çok acıkmıştım." diyorum. Kantine gidiyoruz beraber. Birlikte sandviç yiyip ayran içiyoruz. Ü.. bana yemek ısmarladığı için çok mutlu. Bense gevrek parasını aç kalma pahasına bana veren bu minicik yüreğin büyüklüğü karşısında kendimi nasıl hissedceğimi bilemiyorum. Her yıl 24 Kasım'dan bir gün önce Ü...'nün sesi kulağıma gelir. Ve ben her yıl 24 Kasım'dan önce başka Ü...ler de bu ezikliği yaşamasın diye öğrencilerimi sıkı sıkı tembihler, bana hediye getirmemelerini, benim için bir resim yapmalarını, mektup yazmalarını söylerim. Ve her 24 Kasım'da sınıfta hep beraber gevrek yiyip ayran içeriz. Onun yüzüğünü benimkinden daha kalın almışlar diye birbirleriyle rekabete giren öğretmen arkadaşlara bakarak.
24
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 22 gün önce gönderdi.
|
Sevgili kocam elinde bir adet eski tip demir kelepçeyle akşam eve gelir. Tabii ki niyetini hemen anlarım. Akşam olur, güzelce hazırlanılır, kelepçe bileklerime sıkıca takılır ve fanteziler bir güzel gerçekleştirilir. Sonra iş biter ve sıra kelepçeyi açmaya gelir. Fakat o da ne? Anahtarlar kelepçeyi açmaz. Hemen kelepçenin alındığı polis arkadaş aranır, fakat başka anahtar olmadığı öğrenilir. Bunun üzerine sevgili kocam apar topar giyinir, beni o halde evde bırakarak demir kesme makası aramaya çıkar. Fakat 20 dakika sonra eli boş olarak eve geri döner. Çaresiz kalınca hemencecik üzerime bir şeyler sarar ve beni o şekilde arabaya atıp uzak bir yerdeki kaynakçıya götürür. Sevgili kaynakçı o kelepçeyi tabii ki açmaz. Hırlı mı hırsız mı olduğumuzu kestiremez zira kendisi. E haklıdır da. Bunun üzerine geri dönülüp kelepçeyi veren polis arkadaşımız yanımıza alınır ve kaynakçıya geri gidilir. Polisi görünce içi rahatlayan kaynakçı saatler süren uğraşlar sonunda beni kelepçeden kurtarır. Polis arkadaşımızın pis sırıtmaları eşliğinde eve gidilir ve bir güzel kavga edilir. Ey site ahalisi, iki gündür depresyondayım. Kocası benimkine benzeyen kaç kadın var?
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Geçtiğimiz haftalarda Şırnak'ta şehit olan Gökhan Üsteğmen'in mezarı kazılmış, cenazeyi toprağa verecekleri sırada baba mezara inip yerden taşları topluyor evladının sırtına batmasın diye... işte o anda bittim ben, bu sahne yıllarca silinmeyecek gözlerimin önünden. Yattığın yerde rahat et teğmenim...
16
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Gözler kızarıyor, dudaklar bükülüyor, gözyaşı damlalar halinde gözünde hazır bekliyor, iç geçiriyor ve iç geçirirken omuzlarını da silkiyor. Cinsiyetinin kız olduğunu tahmin etmek pek zor değil. Ancak o henüz 5 aylık bir bebek.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 yıl 6 ay 24 gün önce gönderdi.
|
"Atatürk eskiden Latif insanların kelimeyi Türkceden yabancı alfabesi kullanmaktadır. Atatürk çok ömenli işler yapmıştır. Atatürk bir şeyi eskiyle ona o eski dememeliyiz, diyenleri çok çok uyarmalıyız." 5. sınıf öğrencimin "Atatürk Türk Dil Kurumu'nu neden kurmuştur?" sorusuna verdiği cevap. Anlayan varsa bana anlatın lütfen yaa! Atatürk Türkçe'mize el atmasaydı bugün nerede olurduk düşünmek bile istemiyorum.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|