|
|
|
|
|
2 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Ödevlerinde yardım istedi, ettim. Morali bozukken destek oldum. Her sözüne inandım. "Benden birşey bekleme" dedi, beklemedim. "Zaman ver" dedi, verdim. "Yanımda ol" dedi, oldum. " Bunca zamandır meğer en seni aramışım, nerelerdeymişsin" dedi, inandım. "Ben seni üzerim" dedi, dinlemedim. Adamın tek sözü doğruymuş, onu da ıskalamışım.
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Kısalan saçlarım beni iyice bunalımın eşiğine getirince 400 YTL verip gerçek saçtan yapılmış postiş satın aldım. Herkese fiyatın yarısı yalanını söylememe rağmen kocam ekstremi gördü ve mumum yatsıda söndü. Yorumu mu? "Bundan sonra ben de dahil bu evde kimse saçını kestirmeyecek!" Anlaşıldı, tamam.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Dün itibariyle sevgilim tarafından aldatıldığımı ve uzun bir süre boyunca bana yalan söylediğini öğrendim. Bu olayın yıkıcı olan tarafıydı. Ama bu olayın akabinde kafayı bulurken ve hüngür hüngür ağlarken etrafımda, benimle beraber benim acımı paylaşarak ağlayan dostlar görmek; işte bu olayın aydınlatıcı, kendime getirici tarafıydı. Yalan olanı unutmaya, gerçeklere dönmeye karar verdiğim andı işte bu. Dostlarımın önemini bir kez daha anlamama yardım eden andı!
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Alkol çevirmesinde ehliyetimi işyerinde unuttuğumu söylediğim memur bey salıverilme talebimi gayet neşeli bir tavırla "Mutluluğun resmini çizmek kadar zor, mutluluğun resmini çizebilir misin?" diye de ekleyerek reddetti. "Gayet tabii, hatta çizilmiş bir tane olacaktı cebimde..." dedim, çıkarıp bir yüzlük banknotu verince yüzündeki mutluluk çizilmeye değerdi.
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Jinekolojik muayene esnasında hastam bayıldı. Ayaklarını kaldırdım, nabzına baktım, odadan çıktım, kocasını davet ettim. Karısını o halde gören adam, boynuma yapıştı. "Karıma ne yaptın?" diye tüm hastaneye beni afişe etti. Oysa ben ona, karısının bir rahatsızlık geçirdiğini ve kendisini yanında istediğini söyleyecektim. Beceremedim. Bir arbede ve sonrasında, kadın kendine geldi. Panik atağı olduğunu, çok korktuğunu söyledi. Kocasıyla gelip özür diledi. Ama itiraf ediyorum ki, korktum. Ne olduğunu bilmediğimden korktum, o an bile kalbi durabilir bir insanın ve ben, kimseye bir şey açıklayamam diye korktum. Rezilliğim de cabası...
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
ABD'den dış ülkeleri aramak için tuşlanması gereken numara 011. Hat almam için dahili telefondan önce tuşlamam gereken rakam 9. Telefonun bozuk tuşu 0. Aradığım numara haliyle 911. Benim bunu fark etmem ve telefonu kapatmamla polisin olduğumuz yere gelmesi arasında geçen süre 2 dakika. Yanımdakiler, sahte ABD ehliyeti ile yakalanan Meksikalı, vizesi geçmiş Perulu, daha önceden de polis tarafından aranan Arjantinli. Şimdi mi? Biri havaalanında, diğeri cezaevinde, öteki gözaltında! Ben mi? Sadece annemi arayacaktım ama ne bileyim 0 tuşunun çalışmadığını? Gelmeyin üzerime!
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Kocaman bir alkış da dağ yolunda benzincide gördüğü kurdu köpek sanıp sevmeye kalkan hatta hayvan kaçınca "Çok sıska yazık. " diye peşinden yemekle kovalayan bana gelsin... Kurt önde ben arkada, haydi magmaya...
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Yıl 1992. Yaz tatilleri köyde, amca evinde geçiyor o zamanlar. Dünya kuş gribi denen şeyden bihaber. Amcamın tavukları her gün grup halinde ölüyor, ölenler de ortalıkta fazla bırakılmadan hemen gömülüyor. Yine bir tanesi ölmüş ve yengem evde o an bu işi yapacak boş kimse olmadığı için benden rica ediyor. Ben tamam deyip kapıyorum ölü sanılan tavuğu ve ölmediğini fark ediyorum. Gizlice odama yatağımın altına bir kutuya koyup, tedaviye başlıyorum. Antibiyotikler, ateşten oluşan ve de kurtlanmış yaralara pansuman, zorla ağzına tıkıştırılan yemlerle birkaç gün sonra nefes almaya başlıyor ama hala baygın. Günler geçtikçe kendine geliyor ve artık peşimden ayrılmıyor, evde herkes bana hayret ediyor "Nasıl başardın?" diyerek... Tatil bitiyor ve okul açılacağı için ben şehire önceden gidiyorum, Boncuk'u gelirken getirmesini annemden rica ediyorum. Bir hafta sonra köyde işlerini bitiren annem geliyor. Okuldan eve koşarak geliyorum ve "Boncuk nerede?" diye soruyorum. "Orada, çantanın içinde." cevabıyla birlikte hayatımın şokunu yaşıyorum. Benim sevgili amcam, "O kadar uğraştı; yemek de onun hakkı." diye Boncuk'u kesip göndermiş. Bravo amca, sayende yıllarca tavuk yemedim, olaydan sonra günlerce arkadaşımda kaldım ve eve gitmedim. Senin emek ve sevgi anlayışına duyduğum kızgınlıktan aradan geçen onca yıla rağmen seni hala affetmedim, affetmeyi de düşünmüyorum.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|