|
|
|
papri,
Kadın
,
21
,
İstanbul
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Lisede 2 ay okuldan kaçtım. Ailem bir şekilde ayarlayıp okula devam etmemi sağladı. Lise 2'deydim ve alan seçimi olduğu için sınıf eski halinde değildi, başka sınıflardan gelenler vardı. Onların içinde öyle biri vardı ki; zekaca farklıydı bizden ama tam da deli değildi. Sanırım sadece biraz zeka geriliği vardı ve ailesi para vermek suretiyle bizim okula yollamıştı. En önde tek başına oturuyordu ve ben 2 ay gecikmenin sonucu olarak onun yanına oturdum. Aradan 2-3 ay geçmişti, herkes onu kullanıyordu, kimi elinden yemeğini alıyor, kimi parasını alıyordu. Bense insanca davranmaya, anormal hareketler yaparsa görmezden gelmeye çalışıyordum. Bir gün dersin ortasında aniden dönüp önce saçımı çekti, sonra tokat attı bana. O an film koptu sanırım bende, önümdeki kitabı aldım ve ona vurmaya başladım. Ne kadar vurdum, bilmiyorum. Sonra da kalkıp sınıftan dışarı attım kendimi. Ağladım ağladım... Babası geldi okula, olayı anlattılar, sadece ''Haklısın kızım'' dedi. Ben haklı olmak istemiyordum, o anı geri almak ona vurmamış olmak istiyordum. Yıllar geçti, o bunları eminim ki hatırlamıyor, hatta ertesi gün unutmuştu bile. Ama ben yaptığım hayvanlığı unutamadım, aciz bir canlıya vurduğum gerçeğini (önce o bana vurmuş olsa bile) unutamadım. Vicdan azabımdan kurtulamadım. En önemlisi; anladım ki şiddetin telafisi yok, izleri kalıyor mutlak bir yerlerde ve hiçbir şekilde savunması da yok. Kimse birine vurup da ''Hak etti'' diye kandırmasın kendini, kimse haketmiyor.
 5
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Üniversitedeki hocalarımdan birinin karikatürünü çizip bir sitede yayınlattıktan sonra, hocanın sınıfa gelip "Arkadaşlar bir karikatürümü gördüm. Çok güzel, çok hoşuma gitti. Böyle yeteneklerin aramızda olmasına çok sevindim ve bunun için benim seçilmem de çok gurur verici ama çok merak ediyorum bu arkadaşımız kim?" sözlerine kanıp atlayan ve o dersten bırakılan akılsız da bendeniz olur.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Uzun yıllar zevkle tükettiğim "Kesmece Karpuz"un aslında Adana'nın veya benzeri bir ilimizin Kesmece ilçesinin dünya çapında nam yapmış meşhur bir ürünü olmadığını öğrendiğim an kahrolmuştum, zira yaşım böyle bir hatayı kabul eder nicelikte değildi.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Biz kene korkusuyla pikniğe gidemezken; gelen emire göre öğrencilere çayır çimende çöp toplatıp, ormanda piknik yapacakmışız. Vicdan ile emre itaat arasında kalmak budur işte. Birilerinin, burada keneden insanların öldüğünden haberi yok galiba!
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Uzun yıllardan beri uyumakta zorluk çekerim. Son bir aydan beri, sürekli olarak kabuslar görüyor, bazen yüksek sesle birinin bağırdığını duyup uyanıyor ve evin içinde deliler gibi sesin kaynağını arıyorum. Bazen de istemsiz olarak, yatakta sağa sola tekme atıp ayağımı bir yere çarpıp uyanıyorum. Geçen gün, güle oynaya doktora gidip şikayetlerimi anlattım. Maalesef bu şikayetlerin uyurken beni öldürebilecek kadar ciddi bir rahatsızlık olduğunu öğrendim. Tedaviye başladım ancak tek kelime ile uyumaya korkuyorum. Türkiye'de yaşayan annemlere bunu söyleyemedim bile ve ilk defa bu ülkede yalnız yaşıyor olmanın sıkıntısını yaşıyorum.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Fal baktırmaya giderken, boynundaki cevşeni çıkaran bir arkadaşım var. Neymiş? Falcının frekansı bozulmasınmış! Falcıya gerek yok arkadaşım; ben bu dediğinden de anlıyorum geleceğinde magmanın olduğunu!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
1) İlk gördüğünüz kurşun delikleriyle dolu binaya uzun uzun bakıp hemen resmini çekmenize gerek yok. Her köşede aynısını göreceksiniz. 2) Bütün şehiri gezersiniz ve bir tek mobilya mağazası göremezsiniz. 3) Taksiyle istediğiniz her yere gidebilirsiniz; verdiğiniz bahşiş onun için iki sefer parasıdır. 4) Kurşun deliklerini sıvamaya verecekleri paraları yoktur. 5) Siyah saçlı Türk erkeklerine alışkın Türkler olarak sanki her köşede aynı sarışın erkekleri görür gibi olursunuz. 6) Diskoda paranın üstünü(!) aldıktan sonra yanınıza yakışıklıların geldiğini görünce şaşırmayın, dikkat edin! 7) Şehir merkezinde satılan turistik eşyalar nargileden, dansöz kemerlerinden, renkli para keselerinden ve yine Osmanlı motifli minderlerden oluşmaktadır. 8) Binalardaki kurşun delikleri şehire hüzünlü bir atmosfer verir. 9) Saraybosna'nın bir zamanlar Osmanlının elinde oduğunu şehir merkezindeki camilerden, çeşmelerden ve satılan eşyalardan fazlasıyla anlayabilirsiniz.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Uzun uğraşları sonucu göbeği eriyen ama tartıda sadece 2 kilo vermiş olduğunu gören annem çok mantıklı(!) bir yorum yapıyor: "Benim göbeğimdeki kilolar bacaklarıma mı indi acaba?" Bacaklarından da yere sızar sen merak etme anneciğim.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
10 yıl önce ayrıldığım sevgilimi ne yazık ki hala unutamadım. Defalarca ona mektup yazdım. Her seferinde de vermekten vazgeçtim, sakladım. Sonra bir daha, bir daha... Her seferinde üzerine yeni satırlar ekleyerek bir önceki mektupla beraber yeni bir zarfa koydum. Şu an iç içe geçmiş sekiz zarf var. O evlendi. İlk beş yılda iki çocuk sahibi oldu. Arasıra aradım, hatrını sordum. Bayramlaştım. Doğum günlerini kutladım sanki eski bir dost gibi... Ama hiç aşkımdan bahsetmedim, hiç rahatsız etmedim. Kocasından ne kadar memnun olduğundan söz ettikçe içim kan ağladı. "Aman aman, Allah mesut etsin." demekle kan kustum kızılcık şerbeti diye. Geçenlerde bir kaza geçirdiğimde 10 yıldır iş çantamdan ayrmadığım sekiz mektup aklıma geldi. Ya o kazada paramparça olsaydım, eşyalarım yollara saçılsaydı? Ben o satırlarda yazanları kendisine söylemeden ölürsem gözüm açık gider diye dokuzuncu ve son mektubumu da yazarak evinin posta kutusuna attım, cep telefonuna da zarfı alması için mesaj bıraktım. Ertesi gün aldığım cevap "Ben de seni çok seviyorum ama..." oldu. Keşke öyle olmasaydı, keşke aşkım karşılıksız olsaydı. O zaman kendimi avutmam daha kolay olurdu. Şimdi bu devirde böylesine bir aşkı tadıp, karşılığını da görüp birlikte olamamak çok acı veriyor. Yaşasam ne, yaşamasam ne? İşim iyi olsa, iyi para kazansam ne, kazanmasam ne? Ne için yaşıyoruz?
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Kundaktayken; annem üzerimde duran bir akrep bulmuş, ama akrep bana zarar vermemiş. 5 yaşında; havuza düşmüşüm, yaklaşık 5 dakika sonra farkedip çıkarmışlar. 16 yaşında; ayağımın dibinden yaklaşık 100 km hızla bir araba geçip, beni sadece serinletti. 17 yaşında; içinde sadece ben ve servis şoförümüzün olduğu minibüs, ben indikten hemen sonra kaza yaptı ve şoför öldü. 18 yaşında; ağır, ölümcül bir hastalıktan ölecek diye beklerlerken, ben doktorların şaşkın bakışları arasında iyileştim. 26 yaşında; bir kazadan dolayı çok kan kaybettim, bayılmışım ama ölmedim. Dokuz canlıyım galiba....
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|