|
|
|
|
|
Şagopa,
Erkek
,
27
,
Eskişehir
|
5 gün 22 saat önce gönderdi.
|
Ne zaman acil işim, randevum olsa; bütün kırmızı ışıklara, tramvaylara hatta trafik kazalarına denk gelirim. Bugün iş çıkışı boş boş gezerken telefonda "Kimi arasam, kimi arasam" diye düşünüyorum, seyir halinde olduğum için rehberde rahat gezinemiyorum. Tek bir kırmızı ışığa rastlamadan ve kimseleri arayamadan eve kadar geldim ya, başka da bir şey demiyorum...
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 3 saat önce gönderdi.
|
Siz siz olun, işinizi yaptırabilmek için telefonda ilgili kişiyle konuşurken ve ufak bir yalan söylerken sizi beklemeye aldığı anda yanınızdakine "Yalandan kim ölmüş ki..." demeyin. Ölümlerden ölüm beğenir, işinizi de yaptıramaz öylece kalırsınız. Söyleyeyim de bilin dedim.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
miaji,
Kadın
,
37
,
Ankara
|
6 gün 8 saat önce gönderdi.
|
İlkokulda beraberdik. Benim saçlarımla dalga geçerdi, ben de onun tokalarını kıskanırdım. Ortaokulda aynı sınıflardaydık yine. Her törende şiir okurduk. Lisede farklı sınıflardaydık ama yarışma ve organizasyonlarda yine bir aradaydık. Zaman zaman otobüslerde karşılaşmaya başladık. İş yerine ben ondan önce geldim, o da daha sonra kaderin tecellisiyle aynı yere geldi. Yan yana çalıştık. Her gün işe gitmenin eziyetini paylaştık. Evlenmek fikri önce benim aklıma geldi. Teselli etti terk edildiğimde. O daha olgun ve akıllıydı, ben daha güleç ve eğlenceli. Annesini kaybetti yanındaydım. Hastalandığımda yanımdaydı ve o yıl evlendi. Çocuğunu emziremedi çünkü o da artık hastaydı. Göğüslerinin ikisi de alındı. O hayat mücadelesini hiç bırakmadı! Nasıl başa çıktığımı sorardı bana. Sık sık telefonlaşmaya başladık. Sabah 06.00'da acı acı çalan telefonumda kayıtlı adı "minik kelebek"ti... Nereden bilirdim ki, ömrü de bir minik kelebeğinki kadar! Onun bir evladı var. Cenazesinde ortak arkadaşlarımızın bakışları beni alt üst etti. "Sen çok iyi görünüyorsun!" cümlelerini de, kızının hali ile eşinin bakışlarındaki o ifadeyi de unutmam mümkün değil. Ömrümce unutulmayacak bir kötü duygu yapıştı bana. Sanki sıra benimdi de o gitti. Asla isyan ve suçlama değil. Hissettiğim şey aslında çok insanca... Neden bu suçluluk duygusu? Biliyorum, ölüm adil ama adalet nedir?
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 11 saat önce gönderdi.
|
Gittim, izledim, ağladım. Yaşadıklarıma, kendimi özgür sanışıma, sana aşık oluşuma, söylediği her şeyde varoluşuma, kızının resmine bakarken aynı cümleleri kurmama, gitme demek istemesine, gitme demek istememe, bir başka hayatta seninle olmak istememe, fonda çalan şarkıda "Dilerim mutlu ol sevgilim, ben olmasam bile" sözlerine, hıçkıra hıçkıra, yanımdaki annem yaşlarında kadının beni sarıp omzuna bastırmasına aldırmaksızın ağladım. Sevgilim; ben sensiz ıssız değil, hiç adammışım. Anladım!
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 18 saat önce gönderdi.
|
Babam oğlu olmadığı için, onunla yapacağı her şeyi benimle yapmak istemiş olmalı ki; yıllarca süren "gizli" eğitimlerden sonra, artık araba yıkayan, rahatça lastik değiştiren, yeri gelip kalecilik yapan, tamir takım çantasını gayet iyi tanıyan, ufak onarım işlerini yapabilen bir kızı var. Düşünüyorum da; ya kızları olmayıp sadece oğlulları olsaydı ve kız özlemi çekselerdi nasıl bir şey olurdu acaba?
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|