|
|
|
|
|
7 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Müşterisini arabasına kadar yolcu eden ablam soruyor: "Cinsi ne bunun?" Kadın şaşırıyor, "Neyin cinsi ne?" diye soruyla karşılık veriyor. Ablam "Köpeğinizin cinsi nedir?" diye sorusunu yineleyip arabanın içini işaret ediyor. Kadın "Ne köpeği ayol, o benim annem" diyor. Arabanın arka camından sadece, bembeyaz ve kıvırcık saçları görünen yaşlı teyzeye çaktırmadan bol gülücüklü bir yolculama yaşıyor, yollarımızı da sonsuza kadar ayırıyoruz müşteriyle.
 4
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Vize sınavlarım başlamak üzere ama bar bar gezmekten bir türlü ders çalışmaya başlayamıyorum ve annemi çalıştığı okulda ziyarete gidiyorum. Yanında ilkokul öğrencileriyle oturan anneme çok eğlendiğim için ders çalışamadığımı anlatıyorum. Annem, beni hayran hayran dinleyen miniklerden birine, ders çalışmaya en çok motive olduğu zamanı soruyor. Minik saf saf; "Karnımın tok olduğu her an çalışırım öğretmenim." diye cevap veriyor. Annemle birbirimize bakıyoruz ve gözlerimiz doluyor. Ben de utancımı bir kenara bırakıp tüm sınıfı yemek yemeye götürüyorum.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Yapılan USG sonucunda beşinci kız çocuğuna hamile olduğunu duyunca ağlayan ve kocasından dayak yemekten korktuğu için eve gitmek istemeyen zavallı kadın öyle çaresizdi ki çocuğun sağlıklı olup olmadığını soramadı bile. O kocayı bulup kemiklerini kırmadığım için hala pişmanım!
21
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Yıl 91-92, tam emin değilim, daha 1. sınıfta okuyorum. Babam öğretmen. Zorunlu hizmetinin son yılında Tunceli Çemişgezek'te görev yapıyor. Bilen bilir orayı, PKK'nın en yoğun olduğu yerlerden biridir. Babam bana bir oyuncak tabanca almış, ben de onunla vakit geçiriyorum. Önüme gelene silahımı tutup "Bam bam!" diye vuruyorum onları. Ne yapabilirm ki başka? En yakın arkadaşlarım askerler. Onlarla geziyorum, onlarla oyunlar oynuyorum. En sevdiğim oyuncaklar olmuş G3 ve dürbün... Bir gece kapımız çalıyor. Koşarak gidiyorum kapıyı açmaya, "Herhalde şirin hemşire abla geldi." diye. Karşımda iri yarı, ellerinde benim oyuncağımdan daha güzeli, daha büyükleri olan adamlar. Kıskanıyorum tabi, çıkartıyorum silahımı doğrultuyorum onlara "Bam bam bam!" İşte o an hissediyorum alnımda kalaşnikofun soğuk namlusunu. Neyse ki babam geliyor içeriden son anda yetişip beni içeri alıyor. 7 yaşında bir çocuğun geçirdiği ölümle burun buruna 10 saniye. Peki niye? İşte bunu hiçbir zaman anlayamadım. 96 senesine kadar atamadım üstümden bunu. Ta ki bir gün haberlerde "Tunceli bölgesi PKK sorumlusu Sarı Ömer öldü." haberini duyana kadar. İşte oydu resimdeki. Sanki karşımda yine duruyordu elinde kalaşnikofuyla. Ama bu sefer ölü olarak. Hayatımda hiçbir zaman bu kadar rahatlamış hissetmemiştim kendimi. 4 yıl sonra ilk defa rahat ve huzurluydum bu kadar...
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Yemek masamın üstünde duran modeme uzun uzun bakan anneanem "Bu ne?" diye sordu. Ben de kolay anlasın diye "Hani benim bilgisayarım var ya onunla internete giriyorum. İşte internete girmek için o kutu zorunlu." diye uzun uzun açıkladım. Anneannem dinledi beni; "Yani modem bu" dedi ve konu kapandı...
16
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Şimdiye kadar kendim için hiçbir şey istemedim. Annemin benden nefret etmesine, beni günah keçisi olarak kullanmasına, ablamın yaptıklarına, boşandıktan sonra evde bana sığıntı muamelesi yapmalarına bile ses çıkarmadım. İstediğim tek şey biraz olsun huzur ve sessizlikti. Şimdi yanında huzur bulduğum, hayat kadar çok sevdiğim bir sevgilim var. Evlenmek istiyor ama oğlum çok rahatsız edici bir çocuk ve bazen biz bile ona zor tahammül ederken sevgilimden bu kadar büyük bir anlayış bekleyemem. Ortadan ikiye ayrılmış durumdayım. Ya evlenip sessiz, huzurlu bir evde sevdiğim adamla bir ömür geçireceğim ya da bu tımarhane gibi evde hepsi birbirinden ruh hastası annem, ablam, oğlum ve ben birbirimizi yemeye, rahatsız, mutsuz, kabus gibi ve yalnız hayatıma devam edeceğim. Biliyorum insanlar beni kötü anne olmakla suçlayacaklar ama biraz olsun huzurlu ve mutlu olmak benim de hakkım değil mi?
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|