|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
Adını bile bilmediğim ama gülüşüyle içimi ısıtan sen, sesini duyduğumda kalbimi yerinden çıkacak gibi attıran sen, heyecandan ilk konuşmamızda kekelememe neden olan yine sen... Bu yazdıklarımdan sonra çalıştığın yere bir kez daha gelebilecek cesareti bulabileceğimi sanmasam da bir umut işte! Belki sen okursun ya da seni tanıyan birileri...
 2
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
6 Kasım Salı günü geldim ilk defa Twenty Six'e. Doğum günümdü ve geçirdiğim en kötü günlerden biriydi. Seni gördüm ve gözlerimi ayıramadım senden. Belki hatırlamazsın beni ama söylediğin şarkılar sesinin mükemmelliğiyle anlam kazandı bende. Uzun bi süre geçti üstünden ama ben seni hafızamdan çıkaramadım. Bilmeni istedim.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
28 Ekim Çarşamba akşamı Edirne'de benzin istasyonundaki bir tatlıcıdan şekerpare aldın. Üzerindeki krem rengi manton ve ayaklarında aynı tonda botların vardı. Ücreti öder ödemez çıktın ama ben sana yetişemedim. Kim miyim? Kasada yanında bekleyen yeşil bereli. Lütfen bul beni, şekerpareli kız.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
Annem market alışverişinden geldikten sonra yanlışlıkla torbadan kivi çıkar, fişe bakılır ve kivinin parasının ödenmediği anlaşılır. Market de uzak; hiç gidilmez... Haram mal da yenmez, e çöpe de atılmaz. Durum böyle olunca o kivi alınır, bir güzel balla karıştırılır, bize de güzelce yüz maskesi olur. Sonuç olarak haram mal yemeyiz; maske yaparız.
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
Babam bizi terk etti. Her zorluğa katlandı annem. Yoksulluk, ezilme, dalga ve alaylar. Bizi korudu ve dayandı. Teyzemler her yaz çadır kurar ve tatillerini o kamp yerinde değerlendirilerdi. Bir yaz bizi de davet ettiler. Henüz yeni yeni konuşan ben, benden 1,5 yaş büyük abim ve annem. Kamp yerinde bir genç adamı gözüme kestirmiş o her bakkala gittiğinde bende peşine takılır kendime çikolata aldırır olmuştum. Sadece o ve ben biliyorduk bu durumu. Bu bakkal gezileri, onların çadırında geçirdiğim zamanlar benim en büyük eğlencem olmuştu. Kamptaki çocuklardan biri benimle senin 'baban yok' diye dalga geçtiğinde onun yanına koşmam, ayağına sarılmam ve 'Benim de babam var' demem, o genç adamın benden büyük olan o çocuğu küfürlü şekilde ordan kovması, bunun arkasından çıkan tartışmalar ve annemin bunları duyması... Böyle bir tanışma ile başlayan bir birliktelik ve evlilik. Kaçınız kendi babasını aradı, buldu, seçti bilmiyorum. Ama ben yaptım. Hayatımın her anında yanımdaydı. Hala da öyle. Küçük çocukların üzerinde Superman, Spiderman giysileri görürsünüz. Onların kahramanı, olmak istedikleri kişi onlardır. Benim kahramanım ise her zaman babamdı. Onu çok seviyorum.
26
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
İlkokulda okuma yazmayı söken ilk 3 öğrenciden biriydim. Öğretmenimiz kötü bir insan değildi belki de ama iyi bir öğretmen de değildi. Hata yapmamız bize vurması için yeterli bir sebepti. Bir gün sınıfı üçe böldü ve bu "zeki" üçlüyü "öğretmen" yaptı. Görevimiz neydi hatırlamıyorum ama benim bölümümde yer alan çocuğu unutamıyorum. Aslında o hepimizden birkaç yaş büyüktü, hiç arkadaşı yoktu ve hocalar onu hep sınıfta bırakırdı. Bölümümdeki öğrencilere verilen dersi "başarıyla" öğretmiştim; sıra bu çocuğa gelmişti. Ne yaptıysam olmadı, kafası almıyordu. Her seferinde bir daha deniyor, beceremediğinde ceza olarak kafasına vuruyordum. Çok sinirlenmiştim, bağırıyordum, bir daha denemesini emrediyordum. Beni dövebilirdi, ama ağlayarak çabalamaya devam ediyordu. O çocuğa kaç kere vurdum hatırlamıyorum. En sonunda ümüdi kesip, öğretmenime gittim, o çocuğun öğrenemediğini söyledim. Çocuğu kötüledi, bana "Aferin!" dedi. Ben de aferin almış bir çocuğun gururuyla sırama oturdum. Ve o an unuttum. Yıllar sonra bir gün kafama dank etti. Lisede, hocalara ve bazı öğrencilere hayatı cehennem eden bir grup öğrenci için, "Bir insan nasıl bu kadar psikopat olabilir?" diye düşünürken. Yaşlar süzüldü gözlerimden. Şimdi bulabilsem o çocuğu, özür dileyebilsem yaptığım ayıp için. "Affet, unut." diyebilsem... Oysa biliyorum, çocukken yaşananlar asla unutulmaz. Ah çocuk, kötü olan bendim, sen değil... Buradan özür diliyorum sen ve senin gibilerden.
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
Yeditepe Üniversitesi Elektronik Mühendisliği'nde okuyan Esen, nihayet adını öğrendim. Ama hala gelip konuşacak cesaretim yok. Sana ulaşmaya çalışırken kendimi kaybedeceğim galiba itiraf.com sayfalarında. Ne olur vazgeçsen artık beni görmemekten. Bu da işe yaramazsa Kayışdağı yolarına pankartlar döşemeyi düşünüyorum. Eh bunu görürsün artık değil mi?
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
25 Kasımda Anadolukavağı'na giderken hem iskelede hem de vapurda gördüğüm, mavi saç bandı takan, etekli kız, orada olduğum sürece sana baktım. Beni fark ettiğini biliyorum. Senden çok hoşlandım. Yalnız değildin gelip konuşamadım. Umarım sana buradan ulaşabilirim.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
Toze,
Erkek
,
22
,
İstanbul
|
1 yıl 4 gün önce gönderdi.
|
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tarih Bölümü'nden Gonca, her ne kadar ilişkiye başlamama nedenini kendinde arasan da ben başka şeylerin olduğunun farkındayım. Bırak şu takıntılarını da zaman fazla geçmeden başlayalım. Bilmiyorsun ama okuldan atılmam yakındır.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|