|
|
|
|
|
3 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Rize'nin ünlü Ayder Yaylası'nda bir otel, her odaya "Müşteri Kuralları" listesi asmış. Otel içinde uyulması gereken kurallar şunlar; 1-) Sıcak su saat 16.00'dan sonra verilir, çok acilse tencerede ısıtırız. 2-) Hijyen ve sessizlik için ahşap katlarda ayakkabı ile dolaşmayınız; dolaşanlar teşhir edilir. 3-) Odalar arasında bölme ahşaptır ve ses izolasyonu yoktur, en ufak gürültü diğer odalardan çok rahat duyulur, çiftlere duyurulur. 4-) Yaylamızda kanalizasyon olmadığından ve tuvaletsiz kalmak istemiyorsanız tuvalet kağıdı veya başka bir cisim atmayınız, taşarsa temizleyiniz. 5-) Yemeklerde menü dışında isteyeceğiniz her şey ekstradır. Siz yedikçe biz memnun oluruz. 6-) Odalarda ve tesis içinde sigara içme cürretini gösterenleri tebrik ederiz. 7-) Evet bildiniz, burası Karadeniz...
 8
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
İstanbul-Adana yolculuğum yeni bitmiş. Otogardan şehre inmişim. Otobüs durağında beklerken aşırı sıcağın da etkisi ile susadığımı fark ediyorum. Durağın yanındaki büfedeki amcaya "Bir su alabilir miyim?" diyorum. Bir bardak su ikram ediyor. Borcum ne kadar diye sormamla birlikte "Bacım sen bana küfür mü ediyon, iç şu suyu beni sinirlendirme!" diye kükremesi ile kendime geliyorum. Memleketimi seviyorum.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Çocukken annemle babam birlikte banyoya girdiklerinde, annemin beni yıkadığı gibi babamı da yıkadığını zanneder ve banyoda annemle benden daha fazla vakit geçirdiği için kıskanırdım babamı. Yine böyle bir günde, her hafta yoğurt aldığımız mahallemizin yoğurtçusu bizim balkona baka baka bağırdığında; balkona çıkıp "Yoğurtçu amca annemle babam banyodalar, bence bekleme çünkü bir saatten aşağı çıkmazlar!" diye avazım çıktığı kadar bağırmıştım. Şu dünya üzerinde anne ve babasından eş zamanlı dayak yiyen tek çocuk ben miyim acaba diye hala düşünürüm.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Kocasının, yıllar önceki flört dönemlerinde almış olduğu çiçeklerin hiçbirini atmaya kıyamayıp, evini çiçek mezarlığına çeviren kuzenimle zamanında çok dalga geçmiştim. Geçen gün çekmecemde, eski sevgilimin ayrı şehirlerde olduğumuz için kargoyla gönderdiği sevgililer günü hediyesinin kargo paketini bulunca bir daha asla büyük konuşmamak üzere çenemi kapattım.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Sabah kalktığımda en güzel kahvaltılıklar ve en sevdiğim yiyecekler pişmiştir. Evde ben uyanana kadar çıt çıkmaz, herkes parmak ucunda yürür. Sofraya oturduğumuzda, çocuklar aldıkları notları (tabii yüksek olanları) söyler. Karım apartmandaki güncel haberleri (yani dedikoduları) anlatır. Akşam sofrada herkes hazırdır. En sevdiğim şarkılar çalar. Bir iki kadehçik de olsa parlatırız. Canımı sıkacak mevzular konuşulmaz. Çocukların bir istediği varsa da en az iki gün ertelenmiştir. Yemekten sonra kahvem gelir. En sevdiğim program açılır. İlgi ve alaka en üst seviyededir. Bir dediğim iki olmaz. Karım hep neşelidir. Şimdi buraya kadar anlattıklarım, despot bir baba olduğumu düşündürdüyse yanıldınız. Sadece o gece uzun ve tehlikeli bir görevden gelmişimdir.
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Yıl 1992, Aralık ayı. Siirt'in Baykan ilçesinde görev yapan abimle yengemin yanındayım. 17-18 yaşlarında, yeni mesleğe başlamış, yengemin arkadaşları olan 4 hemşire kızla akşam yemeğinden sonra çaylarımızı içiyoruz. Derken bir patlama sesi. Birkaç saniyelik bir sessizlikten sonra 2. bir patlama sesi daha. Hemen ışıkları kapatıp yere yatıyoruz. Bulunduğumuz yer bir tepenin yamacında, askeriyeyle yanyana. Teröristler tepeden askeriyeye roketatarlarla saldırıyor. Asker de aşağıdan yukarıya ardı ardına ateş ediyor. Yattığımız yerden başımızı kaldırıp gökyüzündeki aydınlığı izleyebiliyoruz, ortalık cehennem yeri gibi. Çatışma yaklaşık yarım saat sürüyor. Biter bitmez kızlar paltolarını giyip abimin "Ben bırakayım." ısrarına aldırmadan, hızlı bir şekilde evden ayrılıyorlar. Hala cesaretlerine hayran kalırım. (Onlardan aldığım cesaretledir ki fakülteyi bitirince, yanıbaşımdaki İstanbul da şark görevinden sayılmasına rağmen Diyarbakır'ı tercih etmiş, il merkezine 120 kilometre uzaklıkta bir dağ köyünde çalışmıştım.) O yarım saatlik çatışma beni uzun bir süre etkilemişti. Şimdi orada görev yapan askerleri ve onların yollarını gözleyen annelerini düşününce, şehit haberlerini duyunca; aldığım nefesten, rahatça uyuduğum yatağımdan, keyifle içtiğim çaydan bile utanıyorum. Onların hakları nasıl ödenir bilemiyorum. Bir de üstüne bazı vatandaşların "PKK'lılara terörist diyemeyiz, onlar da davalarında haklılar" demelerine ise söyleyecek çok şey olmasına rağmen bir şey söyleyemiyorum. Ne diyeyim, sizi magma bile kabul etmez, püskürtür!
21
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|