03 Aralık 2008 Çarşamba
|
|
|
|
|
|
7 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Hastaneye sevgilimle aram kötü diye terapi almaya gittim. Sıramı beklerken, 22-23 yaşlarında bir kadın hastanedeki cama bir erkek ismi yazıyordu. Ben gülümsedim, o da gülümsedi. Sonra onunla grup terapisinde konuştuk; yazdığı isim oğlununmuş, daha 1 günlükken kaçırılmış ve o kadın 3 yıldır hiç görmediği oğlunun izini sürüyormuş. Bütün dertlerimi unuttum, sıkıntılarım birden üstümden kalktı. Şimdi sana ağlıyorum küçük anne!
 14
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Terminalde babamla otobüs bekliyoruz. Tam bitişiğimizdeki koltuğa iki Çinli arkadaş gelip oturdular ve başladılar Çince muhabbete. Öyle hararetli konuşuyorlar ki, gerçekten 5 dakika sonra başımız şişti. Babam kalktı ayağa, aklı sıra kızgınca bakıp susmalarını sağlayacakmış. "Baba, yapma etme. Bak bunlar uzakdoğulu, karete falan biliyorlardır, uçurmasınlar seni." dedim. Babamdan gelen cevap şu oldu: "Ne uçuracaklar! Zaten topu topu 30 kilo eder bunlar, yesem .ıçmam ben bunları be!"
17
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Deliler gibi sevdim seni. Yokluğunda nefes alamayacak, hücrelerini hücrelerimde hapsetmek isteyecek kadar. Hayat toz pembeydi. Bir sen vardın yeryüzünde, bir ben bir de aşkımız. Hiçbir şey seni benden, beni senden alamazdı, alamamalıydı. Doktordan döndüğünde sen raporuna göz atana kadar da hayatımın ekseniydin. Çocuk dahi istemiyorduk, sadece "biz" olmalıydık aşkımızın merkezinde. Hıçkırıklarla raporu okuduğumuzda, yıkılabilecek ne varsa yıkılmıştı hayatımda. Sen, aslanım, sen, tek sevdiğim, yıkılıyordun parça parça. Günlerce ağlaştık "biz"e vurulan bu darbeye. Günlerce sarıldık bizi koparmak isteyen bu illete nispet. Çıkar yol aradım göz yaşlarıma hakim olarak. Buldum sonunda. Madem seninle uzun bir hayat süremeyecektim, sen artık hayatımda yokken, "senden" bir parça ile katlanabilirdim belki yokluğuna. Çocuğunu doğurmak istiyordum. "Biz"den bir canı. Aşkımızın imzasını atmak istiyordum. Değil mi ki, doktorlar sana "Çocuğunuz olsaydı, onu kucağınıza alamazdınız 3-5 sene sonra..." demişlerdi. Ben seni pamuklara sarıp bakacaktım. Hem sana, hem yavrumuza. İyi ki, o kararı alabilecek kadar gençmişim, iyi ki, o kararın arkasında durabilecek kadar "ben"mişim. Bugün, aradan geçen 13 sene sonra, ardıma baktığımda, hayatımda verdiğim en güzel iki karardan biridir yavrumuz. Diğeri, senin olmak kararı. Bugün, yavrumuzun varlığında, tüm olumsuzluklarına karşın raporun, sen hala hayatımdasın ya, sen yavrumuzun büyüyüp serpilmesine tanıksın ya, sen sana olan aşkımı ve tutkumu hala çözemedin ya... Canın sağolsun, benimle kal yeter.
29
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Babam odama girerken, her zaman yaptığı gibi kapıyı tıklatır tıklatmaz açtı. Ben de babamdan biraz beklemesini ve ondan sonra açmasını rica ettim. "Tamam, deneyelim." deyip odadan çıktı, kapımı tıklattı, benim "Gel" dememi bekledi. Ben "Gel." dedikten sonra da "Gelmiyorum işte!" diyerek salona doğru uzaklaştı. Babamın tripleri de bir başka oluyor canım!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
papri,
Kadın
,
21
,
İstanbul
|
8 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Dedem cacık yapıyor. Bana da yan tarafta oturan yengesine gidip, sarımsak istememi söylüyor. Gidiyorum, istiyorum ve sadece 1 diş sarımsakla geri dönüyorum. Dedem: ''Bu kadar mı verdi cimri?'' diyor ve sarımsağı kullanmıyor. Ertesi gün bana, yengesinin verdiği 1 diş sarımsağı veriyor ve yanına da pazardan aldığı 1 top sarımsak ekliyor, ''Git ver dedem teşekkür etti de.'' diyor. Gidiyorum sarımsağı veriyorum, ''Dedem teşekkür etti. Onun sarımsağına kalmadık dedi.'' diyorum, eve dönüyorum. Ertesi gün telefon geliyor, dedemin yengesi beni çağırıyor, gidiyorum 1 diş sarımsak, dedemin verdiği 1 top sarımsak ve 1 kilo sarımsağı elime tutuşturuyor ve "Git dedene, bunu yengen yolladı, sana 1 yıl yeter dedi de.'' diyor. Alıyorum sarımsağı ''Allah'ım dedem şimdi olayı abartıp 1 çuval sarımsak almaya koşmasa bari.'' diye dua ede ede eve geliyorum. Dedem sarımsakları görüyor, bana dönüyor, ''He he gördün mü papri nasıl aldım sarımsağını inatçı keçinin; adamı böyle yola getirirler işte. Ben kazandım, yendim işte, 1 diş neredeee 1 kilo nerede. O cimri şimdi 3 gece uyuyamaz hırsından.'' diyor. Bu sarımsak muhabbetinden sonra da gidip bir güzel havasını atıyor. Sonuç, 4 yıldır birbirleriyle konuşmayan iki inatçı keçi.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 8 gün önce gönderdi.
|
2 oğlum var. Biri 5, diğeri 1,5 yaşında. Küçük oğlum sebebini kesin olarak bilmediğimiz bir sebepten sorunlu doğdu. Biz bu durumu oğlumuz 4-5 aylıkken anlamaya başladık ama hala kabullenemedik. Acı çekiyorum, her an, her şey acıtıyor canımı. Ben onun abisiyle oynadığını, koştuğunu hayal etmiştim hep; hala yürüyemiyor ve konuşamıyor. Birçok şeyi anlamıyor. Haftanın 2, bazen 3 günü terapilerde geçiyor destek için. Hissettiğim müthiş bir hayal kırıklığı ve gelecek korkusu. Oğlumun yardımsız hayatını şekilendiremeyeceğinden çok korkuyorum. Ben ve babasından sonra ne olacak? Abisine hayat boyu bu yük çok ağır gelecek. Kötü, berbat bir şaka ya da kabus sanki bu... Benim hayatım değil sanki. Elimden bir şey gelmiyor, korkuyorum terapilerin işe yaramamasından. Ve hep aklımda "Acaba benim bir kusurumdan mı kaynaklandı?" sorusu var. İçim içimi yiyor, kendimi yatıştıramıyorum hiç. Eskiden sıkılmalarım ne boşmuş diyorum, keşke kıymet bilseydim. Şimdi en mutlu an bile yarım yamalak. Hep boğazımda bir yumru... Geceleri rüyamda bebeğimin konuştuğunu, yürüdüğünü görüyorum; uyanmak kabus oluyor. Kaçamadığım gerçekler yüzümde patlıyor. Acı neymiş öğrendim hayat, bana mutluluğu da öğret. Canım çok yanıyor.
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|