|
|
|
|
|
8 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Hukuk fakültesi birinci sınıf öğrencisiyken, hakkında açılan davayı takip etmem için bana ricada bulunan (!) fütursuz bir teyzem; on yıllık, pek çok yerde seminerler vermiş başarılı bir hukukçu olmama rağmen, hâlâ dilekçe yazması gerektiğinde yardım almak için bana değil, ailemizin çok bilmişi ve mesleği mühendislik olan amcama müracaat eden, aymaz bir annem var…
 9
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
Şagopa,
Erkek
,
27
,
Eskişehir
|
8 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Hatırladığım kadarıyla son 10 yılda 2 defa ağladım. İlki Galatasaray'ın UEFA kupasını kazandığı gece diğeri de az önce Memati'nin öldüğünü öğrenince. Benimki nasıl bir duygusal zeka çözebilmiş değilim, bu duygusallıkla nasıl evleneceğim onu hiç bilemeyeceğim...
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Bir mağazada karşıma çıkıp erkek arkadaşına almayı düşündüğü çakmak hakkında yorumumu isteyen, sonra elindeki poşeti açarak "Peki, siz erkek olsaydınız bu gömleği beğenir miydiniz?" diye soran hanımefendi, elimdeki kola o amcanın çarpması sonucu dökülmedi gömleğin üstüne... Bilin istedim. Nasıl soru o ya?
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
uur87,
Erkek
,
21
,
Tekirdağ
|
8 ay 8 gün önce gönderdi.
|
Ortaköyde neredeyse hiç ilerlemeyen trafikteyim. Yanımda duran taksinin şoförüne "İstinye'ye gidecektim. En kısa yoldan nasıl gidebilirim?" diyorum ve yurdum taksicisi cevaplıyor. "Gençliğine yazık etme, sen buradan geri dön evlat." Eyvallah abi...
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 8 gün önce gönderdi.
|
2 oğlum var. Biri 5, diğeri 1,5 yaşında. Küçük oğlum sebebini kesin olarak bilmediğimiz bir sebepten sorunlu doğdu. Biz bu durumu oğlumuz 4-5 aylıkken anlamaya başladık ama hala kabullenemedik. Acı çekiyorum, her an, her şey acıtıyor canımı. Ben onun abisiyle oynadığını, koştuğunu hayal etmiştim hep; hala yürüyemiyor ve konuşamıyor. Birçok şeyi anlamıyor. Haftanın 2, bazen 3 günü terapilerde geçiyor destek için. Hissettiğim müthiş bir hayal kırıklığı ve gelecek korkusu. Oğlumun yardımsız hayatını şekilendiremeyeceğinden çok korkuyorum. Ben ve babasından sonra ne olacak? Abisine hayat boyu bu yük çok ağır gelecek. Kötü, berbat bir şaka ya da kabus sanki bu... Benim hayatım değil sanki. Elimden bir şey gelmiyor, korkuyorum terapilerin işe yaramamasından. Ve hep aklımda "Acaba benim bir kusurumdan mı kaynaklandı?" sorusu var. İçim içimi yiyor, kendimi yatıştıramıyorum hiç. Eskiden sıkılmalarım ne boşmuş diyorum, keşke kıymet bilseydim. Şimdi en mutlu an bile yarım yamalak. Hep boğazımda bir yumru... Geceleri rüyamda bebeğimin konuştuğunu, yürüdüğünü görüyorum; uyanmak kabus oluyor. Kaçamadığım gerçekler yüzümde patlıyor. Acı neymiş öğrendim hayat, bana mutluluğu da öğret. Canım çok yanıyor.
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Saçlarımın rengini, aldığım ya da verdiğim bir kiloyu, kaşlarımın azıcık incelmiş olmasını hatta saçlarımın kırıklarını aldırmış olmamı bile hemen fark eden sevgilime gıcık oluyorum. Ya bir dur, bir anlama, bir ben söyleyeyim, bir "Nasıl olmuş?" diyeyim, hatta; "Nasıl fark etmezsin!" diyerek kavga çıkarayım. Yok yok, sırf ben gıcık oluyorum diye bu kadar dikkatli, eminim!
23
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|