|
|
|
|
|
|
|
4 ay 23 gün önce gönderdi.
|
1- Hayata umutla bakan bir genç kızdım. Evlendim. İlk hafta kocamdan feci bir şekilde dayak yiyerek başlangıç yapıp, 3 ay cehennemde yaşadım. Dayanamayarak boşandım. Sorun etmedim. 2- Hayatta en çok sevdiğim kişi babamdı. Acı bir şekilde onu kaybettim. Sorun ettim ama yokluğuna zor da olsa alıştım. 3- Tekrar evlendim. 15 yıllık evliyim. Çok istememe rağmen çocuk sahibi olamadım. Sorun ettim ama bu soruna alışamadım. Her gün tekrar tekrar kahroluyorum. 4- Evlendiğimiz günden beri kocamın sürekli bir işi olmadı, olamadı. Sorun etmedim. Alıştım. 5- Annem kendine ait sebeplerden dolayı panik atak hastası oldu. Bana ve kendine hayatı zehir ediyor. Her gün, onun sudan sebepleri yüzünden annem tarafından ağlatılıyorum. Sorun etmiyorum, alıştım. 6- Kocam depresyona girdi. (Panik atak olma yolunda ilerliyor) Sorun etmiyor, ona yardımcı olmaya çalışıyorum. Ama kahroluyorum. 7- Çalıştığım işyerinde işler yolunda gitmiyor. İdare amirimiz eşini müdürü ile aldatıyor. Her ikisi birden çalışanlara kan kusturarak suçlarını bastırma yoluna gidiyorlar. Sorun etmiyor, işime devam ediyorum. Aslında bu liste uzayıp gidiyor. Ben hala hayata tutunmaya çalışıyorum ama hangi dala tutunacağımı da bilemiyorum. Bir çıkış arıyorum...
 4
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 23 gün önce gönderdi.
|
"Arap yağı bol bulunca k.çına sürermiş." deyimini İngilizce tercüme etmeye çalışarak, ortamı geren kişi benim. Hayır, memleketini, milletini bilmediğin insanların arasında atıp tutmanın ne alemi var, bir anlasam!
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Vajinismus problemi vardı, destek oldum. Hiçbir zaman zorlamadım birlikte olabilmek için. Bana hep "Beni bırakma." diye yalvardı, her seferinde içime sokarcasına sarıldım, öptüm. Elime o kadar çok fırsat geçmesine rağmen bırakın onu aldatmayı, kimseye yan gözle bakmadım. Peki o ne yaptı? Daha askere geleli 2 ay olmuştu ki, beni aldattı. Sorarım size ey ahali! Ben nerede yanlış yaptım?
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Deliler gibi sevdim seni. Yokluğunda nefes alamayacak, hücrelerini hücrelerimde hapsetmek isteyecek kadar. Hayat toz pembeydi. Bir sen vardın yeryüzünde, bir ben bir de aşkımız. Hiçbir şey seni benden, beni senden alamazdı, alamamalıydı. Doktordan döndüğünde sen raporuna göz atana kadar da hayatımın ekseniydin. Çocuk dahi istemiyorduk, sadece "biz" olmalıydık aşkımızın merkezinde. Hıçkırıklarla raporu okuduğumuzda, yıkılabilecek ne varsa yıkılmıştı hayatımda. Sen, aslanım, sen, tek sevdiğim, yıkılıyordun parça parça. Günlerce ağlaştık "biz"e vurulan bu darbeye. Günlerce sarıldık bizi koparmak isteyen bu illete nispet. Çıkar yol aradım göz yaşlarıma hakim olarak. Buldum sonunda. Madem seninle uzun bir hayat süremeyecektim, sen artık hayatımda yokken, "senden" bir parça ile katlanabilirdim belki yokluğuna. Çocuğunu doğurmak istiyordum. "Biz"den bir canı. Aşkımızın imzasını atmak istiyordum. Değil mi ki, doktorlar sana "Çocuğunuz olsaydı, onu kucağınıza alamazdınız 3-5 sene sonra..." demişlerdi. Ben seni pamuklara sarıp bakacaktım. Hem sana, hem yavrumuza. İyi ki, o kararı alabilecek kadar gençmişim, iyi ki, o kararın arkasında durabilecek kadar "ben"mişim. Bugün, aradan geçen 13 sene sonra, ardıma baktığımda, hayatımda verdiğim en güzel iki karardan biridir yavrumuz. Diğeri, senin olmak kararı. Bugün, yavrumuzun varlığında, tüm olumsuzluklarına karşın raporun, sen hala hayatımdasın ya, sen yavrumuzun büyüyüp serpilmesine tanıksın ya, sen sana olan aşkımı ve tutkumu hala çözemedin ya... Canın sağolsun, benimle kal yeter.
29
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|