|
|
|
|
|
|
|
papri,
Kadın
,
21
,
İstanbul
|
1 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Lisede 2 ay okuldan kaçtım. Ailem bir şekilde ayarlayıp okula devam etmemi sağladı. Lise 2'deydim ve alan seçimi olduğu için sınıf eski halinde değildi, başka sınıflardan gelenler vardı. Onların içinde öyle biri vardı ki; zekaca farklıydı bizden ama tam da deli değildi. Sanırım sadece biraz zeka geriliği vardı ve ailesi para vermek suretiyle bizim okula yollamıştı. En önde tek başına oturuyordu ve ben 2 ay gecikmenin sonucu olarak onun yanına oturdum. Aradan 2-3 ay geçmişti, herkes onu kullanıyordu, kimi elinden yemeğini alıyor, kimi parasını alıyordu. Bense insanca davranmaya, anormal hareketler yaparsa görmezden gelmeye çalışıyordum. Bir gün dersin ortasında aniden dönüp önce saçımı çekti, sonra tokat attı bana. O an film koptu sanırım bende, önümdeki kitabı aldım ve ona vurmaya başladım. Ne kadar vurdum, bilmiyorum. Sonra da kalkıp sınıftan dışarı attım kendimi. Ağladım ağladım... Babası geldi okula, olayı anlattılar, sadece ''Haklısın kızım'' dedi. Ben haklı olmak istemiyordum, o anı geri almak ona vurmamış olmak istiyordum. Yıllar geçti, o bunları eminim ki hatırlamıyor, hatta ertesi gün unutmuştu bile. Ama ben yaptığım hayvanlığı unutamadım, aciz bir canlıya vurduğum gerçeğini (önce o bana vurmuş olsa bile) unutamadım. Vicdan azabımdan kurtulamadım. En önemlisi; anladım ki şiddetin telafisi yok, izleri kalıyor mutlak bir yerlerde ve hiçbir şekilde savunması da yok. Kimse birine vurup da ''Hak etti'' diye kandırmasın kendini, kimse haketmiyor.
 5
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Üniversitedeki hocalarımdan birinin karikatürünü çizip bir sitede yayınlattıktan sonra, hocanın sınıfa gelip "Arkadaşlar bir karikatürümü gördüm. Çok güzel, çok hoşuma gitti. Böyle yeteneklerin aramızda olmasına çok sevindim ve bunun için benim seçilmem de çok gurur verici ama çok merak ediyorum bu arkadaşımız kim?" sözlerine kanıp atlayan ve o dersten bırakılan akılsız da bendeniz olur.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Uzun yıllar zevkle tükettiğim "Kesmece Karpuz"un aslında Adana'nın veya benzeri bir ilimizin Kesmece ilçesinin dünya çapında nam yapmış meşhur bir ürünü olmadığını öğrendiğim an kahrolmuştum, zira yaşım böyle bir hatayı kabul eder nicelikte değildi.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Uzun uğraşları sonucu göbeği eriyen ama tartıda sadece 2 kilo vermiş olduğunu gören annem çok mantıklı(!) bir yorum yapıyor: "Benim göbeğimdeki kilolar bacaklarıma mı indi acaba?" Bacaklarından da yere sızar sen merak etme anneciğim.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Kundaktayken; annem üzerimde duran bir akrep bulmuş, ama akrep bana zarar vermemiş. 5 yaşında; havuza düşmüşüm, yaklaşık 5 dakika sonra farkedip çıkarmışlar. 16 yaşında; ayağımın dibinden yaklaşık 100 km hızla bir araba geçip, beni sadece serinletti. 17 yaşında; içinde sadece ben ve servis şoförümüzün olduğu minibüs, ben indikten hemen sonra kaza yaptı ve şoför öldü. 18 yaşında; ağır, ölümcül bir hastalıktan ölecek diye beklerlerken, ben doktorların şaşkın bakışları arasında iyileştim. 26 yaşında; bir kazadan dolayı çok kan kaybettim, bayılmışım ama ölmedim. Dokuz canlıyım galiba....
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Şimdiye kadar elde ettiğim hiç bir başarı, geçen gün sevgilimin beni en yakın arkadaşlarından biriyle tanıştırırken adımı söylemek yerine "işte hayatımın kadını" sıfatını kullandığı an ki kadar koltuklarımı kabartmamıştı. Kendimi kazanılan büyük bir zaferin kahramanı gibi hissettim.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Lisede okurken; okulun sokağında, köşede bir pideci vardı. Mahalle arasında, sıradan bir yerdi. Okul harçlıklarımızı biriktirip, arada sırada arkadaşlarla birlikte orada pide yerdik. Aradan 24 sene geçti. O zaman yediğim pidelerin tadını, gittiğim çok ünlü pidecilerde bile bulamadım. Arayışım inatla devam etti, fakat bulamadım. Hırs yaptım, hala açık olan o okul köşesindeki pideciye tekrar tekrar gittim. Ama nafile... 24 sene önceki tadı yine bulamadım. O pidelerin tadı; yaşadığımız okul ortamı, arkadaş ortamı ve gençlikten kaynaklanıyormuş. Bunu geç de olsa anlamış oldum.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Annemle birlikte kuafördeyiz. Telefonum çalıyor ve elimi sudan çıkarıp cevap veriyorum. Arayan kardeşim. Ben hemen manikürü yarıda kesip, fönü bitmemiş saçlarımı toplayarak bir telaşla eve gitmem gerektiğini söyleyip arkama bile bakmadan kapıya yöneliyorum. Önce kuaförümün "Nereye gidiyorsun, kötü bir şey mi oldu?" sorusunu, ardından annemin "Kötü bir şey olmuştur tabii ki, kesin filosuna saldırmışlardır da, kardeşi karşı koyamamıştır, filosu vurulmadan eve yetişmeye çalışıyordur. Elalemin kızları internette chat yapar, benimkiler savaşıyorlar." diyen cevabını duydum. Tamam anne mesajı aldım ben. Şu evreni bir kurtarayım, söz veriyorum evimin kadını çocuklarımın anası olacağım.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|