|
|
|
|
|
4 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Geçen hafta oğlumun kreşinin yıl sonu balosu vardı. Oğlum gösteri sırasında birden ağlamaya başladı ve yarıda bırakıp sahneden ayrıldı. O anda; neden böyle oldu, bir sürü hazırlık yapıldı, hep bu anı bekledik diye düşünüp çok üzüldüm. Biz bu konuşmaları yaparken yanımızdan geçen ambulans ve olay yeri inceleme arabasını görmüş, ama üstünde çok fazla durmamıştım. Ertesi gün öğrendim ki; yakınımızdaki bir öğretmenin diğer kreşe giden 4 yaşındaki minik yavrusu, geri geri giden servis aracının altında kalıp hayatını kaybetmiş. O kadar tuhaf, bencil, utanmış, kötü hissettim ki kendimi. Ben neye üzüldüm dün akşam, O'nun yüreği neyle dağlandı diye... Üzüldüğüm konudan utandım. Bu acıya nasıl dayanır insan? Hayat ne kadar da acımasız ve ne kadar da saçma konularla üzülüp vakit kaybediyoruz aslında.
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 6 gün önce gönderdi.
|
9 yaşımdayken annem ve babamın ayrılması sonucu, benden 2 yaş küçük kardeşimle annemizden ayrıldık. Babam sorumsuz ve tahammül edilemeyecek derecede umursamazdı. Bize baksın diye evlendiği üvey annemiz ise bize yıllarca işkence etti. Dövdü, çalıştırdı, aşağıladı. Hayatı zehir etti. Babamız ise bunları bile bile hiçbir zaman sesini çıkarmadı. İlkokulu bitirdiğim yıl kız olduğum için bu kadar okumamın yeterli olduğunu söyledi ve deliler gibi okumak istememe rağmen beni okuldan aldı. Hayallerimin peşini hiçbir zaman bırakmadım. Gizlice açıköğretimi bitirdim. Genç yaşımda merdiven sildim, temizlikçilik yaptım, çaycılık yaptım ama kardeşimi ve kendimi okutmayı başardım. Annemiz ise yıllarca kan kustu bizi alabilmek için (durumu çok kötü ve bize bakacak maddi durumu olmadığı halde) ama babamız sırf ona olan nefretinden bizi hep annemizden kaçırdı, vermedi ona bizi. Daha çok küçüktük ve annemizden senelerce ayrı kaldık sevgiye ilgiye muhtaç büyüdük, aç büyüdük. Şimdi ben cerrah oldum, kardeşimse avukat oldu. Annemizi yanımıza aldık ve durumumuz oldukça iyi. Annemizi kraliçeler gibi yaşatıyorken babamızın kapımıza dayanıp bizden sürekli para istemesine karşın ona sadece geçmişi hatırlatıyoruz... İlahi adalet bu olsa gerek.
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 8 gün önce gönderdi.
|
Hayatında hiç borçlanmamış, faturaları bile hep ilk gün ödeyen babam, sağlık sorunlarından dolayı eve kalorifer döşetmeye karar verdi. Tabi emekli maaşıyla hepsini ödemeyeğinden, yarısını taksitle ödeyecek. Günlerdir stresinden uyuyamıyor. Evde sıkı tasarruf moduna geçtik. Zaten babam peçeteyi bile yarım yarım kullanırdı, daha ne kadar ileri gidebilir diye düşünüyordum ki geçenlerde akşam namazını kılan anneme söylediği cümleyle irkildim. "Hanım abdestini tut, yatsıyı da kıl. Boşuna su kullanma!"
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|