|
|
|
|
|
3 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Kendimi bildim bileli mahallemizde küçük motorbisikletinin arkasındaki kovalarla, civciv sıcaklarında tepe yokuş demeden azimle dondurma satan, hazır dondurmalar çıktığında herkese şikayet eden dondurmacı amcayı, dün kovalarını bir bakkalın önüne çekmiş, kızgın kumlardan serin sulara hoplatan bir hazır dondurmayı afiyetle mideye indirirken gördüm. Sanırım kapitalizm onu da pençesine aldı.
 5
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
hivi,
Kadın
,
32
,
İstanbul
|
3 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Öğlenleri yemek yediğim restorana geldi. Kapıdan içeriye girerken tüm kadınların gözleri ona kilitlendi; kimi salya akıtarak kimi pür dikkat bakarak... Ne kadar zarif bir görüntüsü vardı, saçlarına düşen aklar yıldız gibi parlıyordu. Benim gibi kaç kadın hayal kurdu kim bilir o anda başrolde kendisinin olduğu. Masasına oturdu, sağa sola baktı, nasıl olduğunu anlamadan "Oğlum şişşşt! Garson, bir baksana koçum!" diye bir kükreme hatırlıyorum en son... Hayal dünyamızdan salyalarımızla döndürdü bizi sağ olsun. O gün bu gündür biliyorum ki 4/4'lük yok, en babası 3/4'lük!
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Ne zaman bilgisayarın başına itiraf yazmak için otursam bir bakıyorum hep hüzünlü, canımı yakan şeyler geliyor aklıma... Zorla evlendirilen eski sevgilime duyduğum, devam eden aşkım ve beni deli gibi seven sözlüm, ailemi kaybetme korkum, rahatsızlığım sebebiyle ileride çocuğum olma şansımın az oluşu, çocukken yaşadıklarım, üniversite mezunu olmama rağmen iş bulamamam... Ama ben sürekli espri üstüne espri yapan, devamlı gülen biriyimdir. Gel gör ki; yazacak bir tane komik, eğlenceli itirafım yok. Sanırım her şeyi bilinç altıma iterek, mutluymuş gibi yaparak atlatıyorum. Ya bir gün patlarsam, gerçekleri saklayacak gücüm kalmazsa diye çok korkuyorum. Bir gün gülmekten vazgeçersem diye çok korkuyorum. İçten olmasa bile gülmeye ve herkese bunu göstermeye devam etmek istiyorum. En önemlisi; bir gün eskisi gibi gözlerimin içiyle gülmeyi, gerçekten gülmeyi her şeyden çok istiyorum.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Evimizde yatılı kalan Gürcü bakıcımız çok genç ve güzel bir kız. Tüm komşularım ve arkadaşlarım evime neden bir rakip aldığımı soruyor. Kendime olan özgüvenimi sürüyorum ortaya ve kızıma ne kadar da yakın olduğunu... Mücadele edemeyeceğim bir şeyin olmadığını söylüyorum aileme de. Ancak gerçek şu ki kocam olacak kişiliksiz insan müsvettesi, grup seks konusunda yıllardır baskılarına kelimelerle devam ederken, Gürcü kızımız eve geldikten sonra baskılarını onun üzerinden sürdürmeye başladı. Her seks yapışımızda "O da gelse, çağırsak ne olur?" diyor. Hemen hemen her seks, kavga nedeniyle yarım bırakılıyor. Rakip almadım ama öyle bir koca seçtim ki, etrafımızdaki her kadın kurban oluyor. Bu yüzden, arkadaşlarım bu tavrı sezdiklerinden evimize gelmiyor. Herkesle dışarıda görüşmek daha huzurlu. Oysa "kocam" demek huzursuzluk demek benim ve herkes için...
16
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Üç yaşındaki oğlum her sabah ben işe giderken bacaklarıma yapışıp gözyaşlarına boğularak "Anne benimle kal, gitme." diyor. Ben de bütün günü, sabahki manzarayı düşünerek vicdan azabı ile geçiriyorum. Bu sabah evden çıkarken aynı olay başlamıştı ki, birden "Bak oğlum, senin kadar bir çocuk annesini kaybetmiş. Şimdi o çocuğu bulmak için çıkacağım, onu annesine teslim edeceğim ve akşam erkenden eve geleceğim" dedim. Bizimki ağlamayı kesip kocaman gözlerle "Tamam anne git ve onu bul hemen" dedi ve beni öperek evden uğurladı. O acılı çığlık ve gözyaşlarının olmaması için, benim her sabah bir kahramanlık yapmak üzere evden çıkmam gerekiyormuş meğer. Süper kahraman geliyor, açılın!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Annemle babam boşanalı 11 yıl oluyor. Kendimi bildim bileli kardeşimle ikimizi anneannem büyüttü, onlardan ne maddi ne de manevi anlamda bir yakınlık gördük. İkisi de kendi aleminde oldu hep. Her türlü soğukluk ve uzaklıklarına rağmen ben hep onları arayıp sormaya, yakın olmaya çalıştım. Kardeşime annelik ettim, kendi anne babamızdan göremediğimiz ebeveyn sevgisini ben ona vermeye çalıştım. Bugün babamın doğumgünü ve onu arayıp hiç hak etmediği sevgi ve özlem dolu sözcükler söyledim. Görüşmek istediğimi belirttim. Ama o her zamanki buz gibi, mesafeli sesiyle işlerinin çok yoğun olduğunu söyleyerek aramızdaki kocaman duvara yeni bir tuğla daha ekledi. Ben elimden geleni yaptım, bu da onlara karşı olan son adımımdı. Bundan sonra hiçbir şekilde ne annemi ne de babamı, hayatıma ve kardeşimin hayatına sokmamaya yemin ettim. Lütfen ama lütfen çocuğuna içten bir sevgi ve şefkat veremeyecek, kendisinden başka kimseyi düşünmeyen insanlar anne-baba olmasın. Kendileri hayattayken bizler gibi çocukları öksüz yetim kalmasın. Çok mu zor bu?
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
glase,
Erkek
,
38
,
İzmir
|
3 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Dört sene önce aynı işyerinde çalıştığımız abimizi kanserden kaybettikten bir süre sonra, yağmurlu ve şimşekler çakan bir gece yolculuğunda rahmetli abimizin cep telefon numarasından bir çağrı aldığımı görünce nefesin kesilmiş ve beni yanına çağırdığını düşünerek tir tir titremiş, vaktin daha erken olduğunu düşünmüştüm. Meğerse karısı mevlid için bilgi verecekmiş ama titremekten zavallı kadıncağızla konuşamamıştım bile.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|