|
|
|
|
|
3 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Az önce banyodan çıkan canım anamın saçlarını, kurutma makinasıyla kuruturken ellerimle de okşayıp taradım. Bu işlemi mümkün olduğunca uzun sürdürdüm. Çok duygulandım. Bronşitli geçen çocukluğumda banyodan çıkınca hep o kuruturdu saçlarımı havluyla. Çocukken beni okula yollamadan önce hep o tarardı saçlarımı. Zaman ne çabuk geçmiş meğer. Onun, o ak düşmüş pamuk saçlarını okşarken kaybetme korkusu kapladı içimi. Gözlerimden istemsiz damlalar süzüldü yanağıma. Yaşı 65, sağlığı pek iyi değil. Onun sağlığı iyi değil diye benimki de iyi değil. Bir gün onu kaybedeceğimi düşündükçe çıldıracak gibi oluyorum. 32 yaşında ve 8 yıllık öğretmenim, şu an odama kapandım, çocuklar gibi ağlıyorum.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Çok macera yaşadım ama yurtdışında ilk kez yaşayacağım. Şansı yakalayıp hiç para harcamadan tatillere gidemedim, onu bırakın para harcayarak da gidemedim. Hep kıl payı kaçırdım. Tam umudumu kaybeymiştim ki Milka M-Joy bana bir şans daha verdi. Hiç zaman kaybetmeden hemen maceraya.com'a tıklayıp üye oldum. Bırakın gitmeyi, gitmeden önce yaşayacaklarımız da ayrı bir macera olacakmış gibi geliyor bana. En azından torunlarıma anlatacağım yurtdışında yaşadığım bir anı olsun ama değil mi? Özellikle arkadaşlarla yaşanan maceraların tadı bir başka oluyor canım!
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 26 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Aile eşrafının bahçede oturup sohbet ettiği esnada, başını yere koymuş, poposunu havaya kaldırmış köpeğimizi görünce "Aa bak, senin en sevdiğin pozisyon!" dedin ya; artık bilmiyorum, nasıl bakacağız onca insanın yüzüne!
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|