|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 16 gün önce gönderdi.
|
Eğer bir fizyoterapistseniz, ne doktorsunuz ne de hemşire. Tanımlanmamış bir yasa ile ortalıktaki "sahte" fizyoterapistlerle bile mücadele edemezsiniz. Doktor sizi kendinden aşağıda görür, hemşire sizi kıskanır. 4 sene fizik tedavi ve rehabilitasyon okursunuz, insanlara mesleğinizi söylediğinizde eğer işi düştüyse bilir, bilmeyenler zaten 'Fizyoterapist' kelimesini bile anlamaz ve "2 senelik mi? Tekniker gibi mi bir şey mi?" diye sorularla sizi hüsrana uğratırlar. Aileniz bile mesleğinizi tam söyleyemez, kimileri doktor der, kimileri fizikçi unvanını size etiketler. Arkadaşlarınız bir yerleri ağrığında "Gel bir masaj yap" diye dalga geçerler sizinle oysa masajı üniversite döneminde sadece yarım dönem görmüşsünüzdür. Doktorlar kazandıklarına bakmazsızın sizin aldığınız paranın peşine düşerler. Sizi bilen doktorunuz yaptığı ameliyatın başarısını, hastanın ameliyat sonrası aldığı fizyoterapide olduğunu bilir. Hevesinizi sadece hastalarınız kırmaz, onlar bilir ki rehabilitasyon sizin işiniz, özellikle engelli ailelerin gözünde ise bir kahramansınızdır. İğneyle kuyu kazarsınız, sabırdır işiniz ama iyileştiklerinde akıtılan gözyaşları tüm kızgınlıklarınızı alır götürür.
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 3 ay önce gönderdi.
|
Hani dokunulmamış bir yanı olur ya insanın, çocukluktan kalan bir masumiyet. Sen benim masumiyetime dokunuyorsun, en çocuk yanıma. Gözlerin değiyor, gözlerime sonrası aydınlık. En karanlık günde bile, koca bir umut yayılıyor içime. Sebep sensin. Bir gün gelirsin diye umuyorum, gözlerine bakınca sen de benim kadar çocuksun, aslından ben bunu görüyorum. Niye bilmiyorum yabancı bakışınca, aşıklar kadar yakınız biz hissediyorum.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 3 ay önce gönderdi.
|
Dün gece lusid rüya ile ilgili birçok şey okuyup, rüyalarımı kontrol edebilme hevesiyle oldukça geç bir saatte uyudum. Uyuyalı birkaç saat olmuştu ki birden gözlerimi açınca annemi gördüm. "Haydi kalk artık ve bana yardım et şu perdeleri asalım." dedi. "İşte başardım, rüyalarımı kontrol edebiliyorum" diye düşünüp anneme "Rüyamda sevgilimi görmek istiyorum, git başımdan" dedikten sonra anladım ki rüyalarımı kontrol etmek yerine annemin fırlattığı terlikleri kontrol etmeyi öğrensem daha yararlı olacak!
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Odası her daim dağınık olan kızımla bir kez daha odasını topluyoruz. "Öğrenmen için son kez seninle birlikte topluyoruz. Bundan sonra kendin yapabilirsin." diyorum. "Dağınıklığın bir yaşam biçimi olduğunu ve benim de bunu benimsediğimi kabul etsen ve ikimiz de strese girmesek..." diyor. Yok, ben bu yeni nesil ergenle başetme umudumu giderek daha çok yitiriyorum.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 3 ay 14 gün önce gönderdi.
|
Gerek evde gerekse okulda aldığım katı eğitimden dolayı, her zaman son derece saygılı, kibar, mütevazi, dürüst, problemsiz, terbiyeli, sabırlı, sessiz, sakin bir insan olmuşumdur. Bu yüzden ne çocuk gibi çocuk olabildim, ne de asi ve sorunlu bir genç... Hep güvenilen, orada olacağı bilinen, herkesin yardımına koşmaya, dert dinlemeye hazır bir insan olarak; her zaman güvenim kırıldı, susuyorum diye tepeme binildi, iyi niyetim suistimal edildi, ezildim, değerim bilinmedi.
Halbuki kimse merak etmedi bugüne kadar benim içimde ne fırtınalar kopuyor, ne dertlerim var paylaşamadığım, ne nefretim var kusamadığım, ne küfürlerim var söyleyemeye utandığım... Teşekkür ederim, yeni pasif-agresif kişiliğimle karşınıza çıkıyorum tekrar. Çünkü sonunda beni de kendinize benzettiniz. Evet belki ben ben değilim artık, ama kesinlikle daha güçlüyüm!
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|