|
|
|
|
|
6 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Tenis oynarken "Geçirrr güzelim geçir!"diye bağıran karşımdaki nesneye, -ki o anda nesne gibi göründü gözüme- topu burnuna atmak ve burnunu kanatmak suretiyle sertçe geçirdim. Sonra da çok üzüldüm. Niye mi? Hala hedefi vuramıyorum diye, aslında ben kafasına geçirmeyi tasarlamıştım ama olmadı. Başarısız ve müteessirim.
 9
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 1 gün önce gönderdi.
|
İnternette okuduğum bir haber keyfimi yerine getirdi. Halsizlik ve gerginlik şikayetiyle hastahaneye giden, 39 yaşındaki Çinli Zhang Linhong adlı kadın beyinsiz çıkmış. Doktorun MR istemesiyle, beyni olmadığı ortaya çıkan kadın da, doktor da bu duruma cok şaşırmış. Çünkü kadın üniversiteden iyi bir dereceyle mezun olmuş, hafızası çok iyiymiş. Telefon numaralarını bile ezbere bilirmiş. Kadınlara sürekli "beyinsiz" diyerek aşağılayan öküzlere, kozalaklara ve bilumum odun cinsine duyurulur. Beyinsizimiz bile böyle, gerisini siz düşünün artık...
17
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Kızım 7, oğlum 1 yaşındayken yeniden hamile olduğumu öğrendim. Dünyam karardı. Asla aklımın ucundan geçirdiğim bir şey değildi 3 çocuklu olmak. Aldırmak mı? Hep kürtaj karşıtı olmuş, bunun cinayetten farklı olmadığını savunmuştum. Ama şimdi çok zor durumdaydım. Günlerce ağladım. Evet bir karar vermeliydim ve doğru ya da yanlış bunu uygulamalıydım. Hiçkimse yardımcı olamıyordu çünkü bu hayat benimdi ve kararımı kendim vermeliydim. itiraf.com'da yayınlanan kürtajla ilgili tüm itirafları okumuş ve sonrasında beni nelerin bekleyeceği ile ilgili fikir sahibi olmuştum. Bir canlının yaşamasına izin vermek ya da yaşamına son vermek... Allah'ım ne ince bir çizgideydim böyle. Ben kararımı verene kadar bebeğim 9 haftalık olmuştu bile. Sadece 1 haftam kalmıştı. (Yasal süre 10 hafta) Aldırmaya karar verip son kez doktora gittiğimde bebeğimin minicik kalbinin sesini duydum ve son kararımı verdim. Şimdi tam 11 haftalık bir kızım var. Evet, biraz zor 3 çocuklu olmak ama çok da keyifli. Onu iyi ki dünyaya getirdim. Yoksa ben de diğerleri gibi ömür boyu vicdan azabı çekecek, her yıl yaş hesabı yapacak, "Onu soğuk bir hastane odasında çöp kutusuna bıraktım!" diyerek gözyaşı dökecektim. Bu itirafı benim gibi itiraf.com'dan yardım isteyenler olur diye yaptım. Bir bebeğin yaşamasına sebep olurum belki...
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Mesaj kutuma özenle yazılmış bir tanıtım ve davetiye mesajı gelmiş. Uzun uzun, özel bir grubun tanıtımı yapılıyor. Üyelerin birlikte zaman geçirdikleri ve her türlü yakınlaşmanın mümkün olduğunun altı çiziliyor sonunda. Benim dikkatimi çeken ise; grubun tanıtımı yapılırken iki meslek, "Aramızda doktor ve mühendisler vardır." şeklinde özellikle belirtilmiş. Toplumca hangi bilinç düzeyinde, hangi değer yargısında, hangi ahlak anlayışında, hangi beklentide olursak olalım; değişmeyen şeylerden biri "Doktor ve mühendislere" verme sevdamız galiba...
18
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Msn'de yeni tanıştığım birinin, "Evli misiniz?" sorusuna "Hayır ama artık istiyorum." şeklinde cevap verdim; kaçtı. Farklı adresle aynı kişinin aynı sorusuna, "Hayır ve de hiç düşünmüyorum." dedim. Bir iltifatlar, bir kibarlıklar... Merakla takip ediyorum kendisini.
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Geçtiğimiz pazar günü, AÖF sınavından çıktıktan sonra sağanak yağmur altında şemsiyemle otobüs beklerken, muhtemelen benim gibi sınavdan çıktığını düşündüğüm sırılsıklam olmuş güzel kızın haline acıyarak tamamen iyi niyetimle "Altıma girmek ister misiniz?" dememle, kızın 10 metre ötemde otobüs beklemeye devam etmesi arasında bağlantı kurmalı mıyım sizce? Kendimi yağmurun ulaşamadığı magmanın derinliklerine bırakıyorum.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 4 gün önce gönderdi.
|
Aylık bütçemizin %60'ını ben, %40'ını kocam kazanıyor. Ben üniversite mezunuyum, o ilkokul mezunu. Benim annem, babam bile üniversite mezunu, onun annesinin okuma yazması yok. Tüm bunlara rağmen, neden ben her şeyi ona sorarak yapmak zorundayım? Aslında çok maço bir tip de değildir ve ben kocamı severim. Ama her şeyde son kararı o veriyor. Nasıl bu hale geldik, ipleri nasıl onun eline verdim bilmiyorum ama sanırım yardıma ihtiyacım var.
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|