|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Etraftaki herkese dakika başı emirler yağdırarak, çalışanların elini ayağına dolaştıran patronuma sakin bir zamanında; "Motivasyon önemlidir, çalışanları arada takdir edip bitirdikleri iş için teşekkür ederseniz, çok daha iyi sonuçlar alırsınız." diyorum. Patronumdan kendisine yakışan cevap geliyor: "Paralarını veriyorum, bir de teşekkür mü edeceğim?!"
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Küçük bir Anadolu şehrinde doğup büyüdüm. Türkiye'nin en iyi fen liselerinden birini kazanıp 14 yaşımda yatılı okumaya başladım. Türkiye'nin en iyi teknik üniversitesinde iki mühendislik bitirdim. Yurtdışında çok prestijli bir üniversiteden burs aldım, şimdi yüksek lisansımı bitirmek üzereyim. Eylül'de de doktorama başlıyorum. Bunların hepsi annem, babam ve ablam sayesinde. Eğer ablam küçükken beni sürekli ezmese, eğer annemle babam her gün birbirlerine bağırmasa ve sürekli kavga etmese, ben asla doğduğum evden ve ailemden nasıl uzaklaşırım diye planlar yapmaz, canımı dişime takıp onlardan uzakta bir fen lisesini kazanmazdım ve bu zincirleme reaksiyon hiç başlamamış olurdu.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Evlendikten sonra kariyer basamaklarını hızla tırmanmaya başladım. Bunu "her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır" özdeyişine bağlayan yurdum insanları çok haklı. Çünkü bu kadar işkolik olmamın tek nedeni, karımın gereksiz dırdırları sonucu ev yerine işi tercih ediyor olmamdır.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Kocamdan nasıl boşanırım diye düşünürken, hamile kaldım ama aldırmak hiç aklımdan geçmedi. Şimdi Can'ım 5 aylık. Her şey öyle değişti ki... İşten ayrıldım, evimdeyim, kocama sımsıkı bağlandım, o da üzerime titriyor. Çocuğumun doğmasını dört gözle bekler oldum. Boşanmayı ise asla düşünmüyorum artık... Daha şimdiden her şey düzeldi. Doğacak yavrumuzla huzuru tamamen bulacağız eminim. Çocuk demek mutluluk demekmiş meğer.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Şirket çalışanlarından birinin işine, Cumartesi gününe kadar çalışması şartıyla son verildi. Bugün hiçbir işe dokunmuyor ve hiçbir bilgiyi aktarmıyor. İşten ayrılırken, eşten ayrılırken, sevgiliden ayrılırken... Ayrılıklarda çirkefleşen, çirkinleşen insanlardan nefret ediyorum.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 25 gün önce gönderdi.
|
İstanbul'a ilk taşındığımda oturduğum ev bir teras katıydı. Yazın sıcaktan, kışın soğuktan, hele ki o dik merdivenlerden kaçtım ve taşındım. İkinci evim batar kattı; kışın soğuktan, nemden ve güneşsizlikten kaçtım, taşındım. Üçüncü evimi ararken ne olursa olsun da ara kat olsun diye heves ettim ve ilk bulduğum eve girdim. Öylesine bıkmışım ki, üçüncü eve girerken tuvalet sifonundan parkelere kadar dünya kadar sorunu ve masrafı farketmemişim. Şimdi yaptırmakla meşgulum her şeyi sil baştan. Kararlıyım ama, ara katta yaşamaya devam edeceğim.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Evde rahat, küçücük iç çamaşırları giyilir ve ani bir davetle kayınvalideye yemeğe gidilir. Üzerine, nasılsa evden eve gidiyoruz diye, dekoltesi iğneyle tutturulmuş bir elbise geçirilir. Yemekten zehirlenilir, apar topar hastaneye gidilir. Aralıksız kusarken dekoltedeki iğne fırlar bulunamaz, mavi sütyen gözleri alır saklanamaz. Karnımı dinlemek için elbise sıyrılır; pembe, ipli, taşlı, playboy tavşanlı string de gözlerden kaçmaz. Olaylar boyu yanımda bulunan kayınvalide en son dayanamaz ve "Tamam her kadının içinde biraz o...puluk vardır ama bu da biraz fazla değil mi?" deyiverir. Gece, geçmiş olsun dileklerini sunarken göğüslerimden kafayı kaldırıp yüzüme geçemeyen bir sürü insan, tonla utanç ve üç şişe de serumla son bulur.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Bu akşam yine pazarda arta kalanları toplayıp evlerine götürmeye çalışan kadınlar vardı. Yüzlerini yerden kaldırmadan hızlıca artık meyve, sebzeleri poşetlerine doldurmaya çalışıyorlardı. Belli ki yavrularına bir lokma daha fazla götürebilmek için çabalıyor ama yaptıklarından dolayıda utanıyor, sıkılıyorlardı. Ellerini yapışıp öpmek istedim, yapamadım, sadece boğazıma bir yumru saplandı. Cennetin anaların ayaklarının altında olduğunu bir kez daha hatırladım.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|