|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Türk Cumhuriyetlerinden birinden gelen akademisyen arkadaşım, Türk erkeklerinin çok cömert ve yardımsever olduğunu, o kadar tanıdığım olduğu halde sıkıntılarım için neden onlardan yardım istemediğimi bir türlü anlamadığını söylüyor. Diyemiyorum ki; gösterilen bu ilgi sadece size mahsus, ben asıl bu sıkıntıları senin cömert ve yardımsever olduğunu söylediğin erkekler yüzünden çekiyorum.
 2
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
miaji,
Kadın
,
37
,
Ankara
|
6 gün 6 saat önce gönderdi.
|
İlkokulda beraberdik. Benim saçlarımla dalga geçerdi, ben de onun tokalarını kıskanırdım. Ortaokulda aynı sınıflardaydık yine. Her törende şiir okurduk. Lisede farklı sınıflardaydık ama yarışma ve organizasyonlarda yine bir aradaydık. Zaman zaman otobüslerde karşılaşmaya başladık. İş yerine ben ondan önce geldim, o da daha sonra kaderin tecellisiyle aynı yere geldi. Yan yana çalıştık. Her gün işe gitmenin eziyetini paylaştık. Evlenmek fikri önce benim aklıma geldi. Teselli etti terk edildiğimde. O daha olgun ve akıllıydı, ben daha güleç ve eğlenceli. Annesini kaybetti yanındaydım. Hastalandığımda yanımdaydı ve o yıl evlendi. Çocuğunu emziremedi çünkü o da artık hastaydı. Göğüslerinin ikisi de alındı. O hayat mücadelesini hiç bırakmadı! Nasıl başa çıktığımı sorardı bana. Sık sık telefonlaşmaya başladık. Sabah 06.00'da acı acı çalan telefonumda kayıtlı adı "minik kelebek"ti... Nereden bilirdim ki, ömrü de bir minik kelebeğinki kadar! Onun bir evladı var. Cenazesinde ortak arkadaşlarımızın bakışları beni alt üst etti. "Sen çok iyi görünüyorsun!" cümlelerini de, kızının hali ile eşinin bakışlarındaki o ifadeyi de unutmam mümkün değil. Ömrümce unutulmayacak bir kötü duygu yapıştı bana. Sanki sıra benimdi de o gitti. Asla isyan ve suçlama değil. Hissettiğim şey aslında çok insanca... Neden bu suçluluk duygusu? Biliyorum, ölüm adil ama adalet nedir?
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 8 saat önce gönderdi.
|
Gittim, izledim, ağladım. Yaşadıklarıma, kendimi özgür sanışıma, sana aşık oluşuma, söylediği her şeyde varoluşuma, kızının resmine bakarken aynı cümleleri kurmama, gitme demek istemesine, gitme demek istememe, bir başka hayatta seninle olmak istememe, fonda çalan şarkıda "Dilerim mutlu ol sevgilim, ben olmasam bile" sözlerine, hıçkıra hıçkıra, yanımdaki annem yaşlarında kadının beni sarıp omzuna bastırmasına aldırmaksızın ağladım. Sevgilim; ben sensiz ıssız değil, hiç adammışım. Anladım!
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 gün 16 saat önce gönderdi.
|
Babam oğlu olmadığı için, onunla yapacağı her şeyi benimle yapmak istemiş olmalı ki; yıllarca süren "gizli" eğitimlerden sonra, artık araba yıkayan, rahatça lastik değiştiren, yeri gelip kalecilik yapan, tamir takım çantasını gayet iyi tanıyan, ufak onarım işlerini yapabilen bir kızı var. Düşünüyorum da; ya kızları olmayıp sadece oğlulları olsaydı ve kız özlemi çekselerdi nasıl bir şey olurdu acaba?
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
12 gün 4 saat önce gönderdi.
|
Yıllar önce üniversitede okurken çok samimi olduğumuz grubumuzdan bir kız arkadaşımla geçen hafta tesadüfen bir seminerde karşılaştık. O zamanlar benden çok hoşlandığını fakat bir türlü ışık alamadığını itiraf etti. Ben ise "Sen arkadaşımın aşkıydın" diyemedim.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|