|
|
|
|
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Üç yaşındaki oğlum her sabah ben işe giderken bacaklarıma yapışıp gözyaşlarına boğularak "Anne benimle kal, gitme." diyor. Ben de bütün günü, sabahki manzarayı düşünerek vicdan azabı ile geçiriyorum. Bu sabah evden çıkarken aynı olay başlamıştı ki, birden "Bak oğlum, senin kadar bir çocuk annesini kaybetmiş. Şimdi o çocuğu bulmak için çıkacağım, onu annesine teslim edeceğim ve akşam erkenden eve geleceğim" dedim. Bizimki ağlamayı kesip kocaman gözlerle "Tamam anne git ve onu bul hemen" dedi ve beni öperek evden uğurladı. O acılı çığlık ve gözyaşlarının olmaması için, benim her sabah bir kahramanlık yapmak üzere evden çıkmam gerekiyormuş meğer. Süper kahraman geliyor, açılın!
 6
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Bir süre önce kredi kartımı kaybettim, bankaya çalındığını bildirip yenisini çıkardım. Kışlıkları dolaba yerleştirirken, kaybettiğimi düşündüğüm kartı bir gömleğimin cebinde buldum. Kartı bir kenara koyup işime devam ederken; dünya tatlısı beş yaşındaki kızım, kaybolmasın diye kartı tekrar cüzdanıma koymuş! Akşam süpermarkete alışverişe gittik, ödeme sırasında kartımı uzattım, ben şifreyi girmek için beklerken kasiyer hanım telefonla konuştu. Sonrasında güvenliğin gelmesi otuz saniye, güvenlik odasına gidişimiz bir dakika, derdimi anlatıp oradan çıkmak yarım saat sürdü.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Annemle babam boşanalı 11 yıl oluyor. Kendimi bildim bileli kardeşimle ikimizi anneannem büyüttü, onlardan ne maddi ne de manevi anlamda bir yakınlık gördük. İkisi de kendi aleminde oldu hep. Her türlü soğukluk ve uzaklıklarına rağmen ben hep onları arayıp sormaya, yakın olmaya çalıştım. Kardeşime annelik ettim, kendi anne babamızdan göremediğimiz ebeveyn sevgisini ben ona vermeye çalıştım. Bugün babamın doğumgünü ve onu arayıp hiç hak etmediği sevgi ve özlem dolu sözcükler söyledim. Görüşmek istediğimi belirttim. Ama o her zamanki buz gibi, mesafeli sesiyle işlerinin çok yoğun olduğunu söyleyerek aramızdaki kocaman duvara yeni bir tuğla daha ekledi. Ben elimden geleni yaptım, bu da onlara karşı olan son adımımdı. Bundan sonra hiçbir şekilde ne annemi ne de babamı, hayatıma ve kardeşimin hayatına sokmamaya yemin ettim. Lütfen ama lütfen çocuğuna içten bir sevgi ve şefkat veremeyecek, kendisinden başka kimseyi düşünmeyen insanlar anne-baba olmasın. Kendileri hayattayken bizler gibi çocukları öksüz yetim kalmasın. Çok mu zor bu?
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Elimi tutmak istiyor, çekiyorum; ortalık yerde ten temasından hoşlanmadığımı düşünüyor. Grupça çıktığımız bir akşam yemeği sonrası evime gelmek istiyor, reddediyorum; buna hazır olmadığımı farz ediyor. Arıyor, ancak bir işim yoksa açıyorum telefonunu; peşimden koşturduğumu sanıyor. Konuşmak istediğimde susturuyor, ona göre o reddedilemez bir erkek; naz yaptığımı düşünüyor. Her şeye mantıklı bir açıklaması var da, bir türlü en mantıklı olanı, yani onu sevmediğim hiç ama hiç aklına gelmiyor. Şaşıyorum.
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
6 yıldır Alzheimer hastası olan bir babam var. Ona her yemek yedirişimde, haplarını içirdiğimde, bezlerini değiştirip altını temizlediğimde, banyosunu yaptırıp tertemiz olduğunda, bayramlarda ve babalar gününde bütün aile elini öptüğümüzde, konuşamadığı için bana hiç cevap veremese bile onunla oturup sohbet ettiğimde, özellikle soğuk kış gecelerinde yumuşacık yatağına yatırıp yorganını ve battaniyesini sıkı sıkı üstüne örttüğümde çocukları tarafından sokağa atılmış, dövülmüş, eziyet görmüş, gördüğü kötü muamele sonucu hayatını kaybetmiş bütün anne babaların ruhlarının huzur bulduğunu düşünüyorum.
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
glase,
Erkek
,
38
,
İzmir
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Dört sene önce aynı işyerinde çalıştığımız abimizi kanserden kaybettikten bir süre sonra, yağmurlu ve şimşekler çakan bir gece yolculuğunda rahmetli abimizin cep telefon numarasından bir çağrı aldığımı görünce nefesin kesilmiş ve beni yanına çağırdığını düşünerek tir tir titremiş, vaktin daha erken olduğunu düşünmüştüm. Meğerse karısı mevlid için bilgi verecekmiş ama titremekten zavallı kadıncağızla konuşamamıştım bile.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Daha 6-7 yaşların idim çeyizim hazırlanmaya başlandığında, üstelik tüm ailede tek kız torundum ve herkes benim için çeyiz hazırlıyordu. Ben büyüdükçe çeyiz büyüdü. Artık "Çeyizler hazır." dendiğinde 3 sandık olmuştu. Şaka ile karışık anneme takılır "Anne evlenirken bunları satarım bir sürü para eder valla." derdim. Gün geldi, ailemin onaylamadığı kocamla evlendim. Tek bir çeyiz, tek bir hediye almadan. Çarşıdan her şeyin en iyisini, en güzelini aldım ama bir zamanlar "Satarım..." diye dalga geçtiğim çeyizlerim de hep aklıma geldi. Geçenlerde babaanneme gittiğimde benim elimden tutup arka odaya götürdü ve bir sandığı, benim için yıllarca hazırladığı çeyiz sandığını gösterdi. "Bu sandık senin, al götür sandığı ile yatak odanın bir kenarına koy. Sandıksız, çeyizsiz kız olmaz." dedi. Gözyaşları ile o koca sandığı nasıl taşıdım, nasıl eve getirdim bilmiyorum ama çeyizsiz gelin olmak zormuş...
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|