|
|
|
|
|
|
|
|
|
13 gün 18 saat önce gönderdi.
|
Çoğu çiftçilik yapan velilerim, zaman zaman yetiştirdikleri ürünlerden hediye olarak getirirler. Onlar poşeti verirken, değer verdikleri birine ürünlerini tattırmanın gururu ile gülümserlerken, ben utançtan kıvranırım ve mahcubiyetimi dile getiririm. Bir poşet mandalina veya şeftalidir beni bu kadar utandıran, anlamıyorum insanlar nasıl trilyonları götürür yüzü kızarmadan.
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
21 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Üniversite yıllarımda Ankara-İstanbul yollarında mekik dokurken Ankara otobüsüne 5 dakika kala elimde valizle yetişip gişedeki görevliye "Öğrenci yanı, kadın bileti, cam kenarı!" dediğimde görevlinin "Tıp öğrencisi olsa olur mu?" diye gülmesiyle kıpkırmızı bir suratla, içten içe ben de gülerek kendime magma yollarını çok aradım da bulamadım...
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
22 gün 23 saat önce gönderdi.
|
Oldukça hatırı sayılır bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldim. Hocalar, dershaneler, dersler derken üniversiteye kadar Türkiye'nin en iyi okullarında okudum ve şimdi de eğitimimi Amerika'nın en iyi üniversitelerinden birinde devam ettiriyorum. Muhtemelen de gelecek sene daha mezun olmadan iş teklifim hazır olacak ve çok yüksek bir maaşla ister Türkiye'de ister de Amerika'da işe başlayacağım. Evet, akademik başarı için sadece baba parası yeterli değil ve kendimden çok şey kattım ama, zaman zaman hayata çok ileride başladığımı, tüm bunları hak etmediğimi düşünüyorum ve utanıyorum.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
23 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Çevremdeki çocukların “amca” veya “dayı” demelerine daha yeni yeni alışan ben, belediye otobüsünde yanındaki koltuğa oturduğum ve biraz muhabbet ettiğim bir amcanın konuşmamamız sırasında bana dönerek “Siz ne iş yapıyorsunuz, çalışıyor musunuz yoksa emeklilik var mı?” sorusuyla yıkılmış bulunuyorum.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
29 gün 2 saat önce gönderdi.
|
2 yıl önce doğum yaptım, gebeliğimde 25 kilo almıştım. İlk bir yıl kimse yüzüme vurmadı, ben de zaten başka şeylerin derdinde olduğum için hiç takmadım. Sütüm kesilmesin diye olur olmaz herşeyi yedim. İkinci yılın başlarından itibaren sanki sözleşmiş gibi herkes -kocam dahil- kilolarım hakkında ve sinir bozucu konuşmaya başladı. Ben de durumdan çok memnun değildim ama yüzüme vurulması çok kötü günler geçirmeme sebep oldu. Aynaların karşısında ağladığım zamanlar oldu. İşte o zaman, uğraşıp da kilo veremeyen kadınları çok iyi anladım. İlk karşılaştığımda sanki başka konu yokmuş gibi "kilo almışsın-vermişsin" diyerek sinirini bozduğum, üzdüğüm, belki de depresyona soktuğum tüm insanlardan özür diliyorum.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|