|
|
|
|
|
3 gün 9 saat önce gönderdi.
|
Üniversite yıllarımızdı. Hani ben ayak bileğimi burkmuştum da şişmişti. Çimenlerin üzerinde otururken uykun geldiğinde oracıkda kafanı dizlerime koyup uyumuştun. Ayak bileğimin acısından benim yüzüm kızarmış ve daha fazla dayanamamış gözümden yaş gelmişti ama seni uyandırmaya kıyamamıştım. Sen birden sıçramış benim gözyaşımı gördüğünde uyandırmadığımı anlayıp saatlerce ağlamıştın, sonra da ayağımın o halini görünce bir hafta uyumamıştın. Dün yine aynı ayak bileğimi burktum. Acıdan ziyade senin o saf, tertemiz uykun geldi tebessüm ettim. Keşke yine gelsen, keşke yine uyusan; bunun için ayağımı feda etmez miydim ki?
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 gün 18 saat önce gönderdi.
|
Geçen gün muayene olmak için doktora gittiğimde kapının önünde fenalaşınca serum taktılar. Hemen kocamı aradım, 5 dakika içinde yanımdaydı. Onun bana sevgisinden hiçbir zaman şüphe etmedim ama o gün tuvalete gitmem gerektiğinde hiç tiksinmeden serumumu tutup benimle gelmesi ve halim olmadığı için altımı temizlemesi, bir kez daha sonsuza kadar onu seveceğimi bana hatırlattı. İyi ki yanımdasın canım kocam, Allah herkese senin gibi kelimelere sığdırılamayacak birini nasip etsin.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 gün 18 saat önce gönderdi.
|
Yolda elde sigarayla yürürken bir adam tarafından durdurulur, ateş istenir. Nazikçe yanan sigara verilir. Adam kendi sigarasını yakar, benim sigaramı yere atar. "Aaa ne yapıyorsun? Daha içmedim!" denir; "Boşver abla, kız kısmı yolda sigara mı içer?" cevabıyla dumur olunur. Dumurlara gelesin e mi?
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 22 gün önce gönderdi.
|
9 yaşındaki oğlumla babasının arası hiç iyi değil; aynı il sınırları içinde olmamıza rağmen yılda 2 kez ya arar ya da 1 saat alır. Tüm çabalarıma rağmen bu durumu bir türlü değiştiremedim. Babalar günü vesilesiyle oğluma babasına telefon etmesini ve gününü kutlamasını istedim. Şiddetle karşı çıkıp reddetti. Aldım karşıma güzel ve nasihat dolu bir konuşma yaptım. Ona evlat olarak görevlerini yapmasını, kısasa kısasla cevap vermenin güzel olmadığını, ne kadar hatalı da olsa sonuçta onun babası olduğunu ve en azından telefonla kutlama mesajı yazması gerektiğini söyledim. Sinirli bir şekilde "Tamam!" deyip telefonunu da alıp evden çıktı. Pencereden izledim boynu bükük gidişini, parkta bir salıncağa oturdu ve yazmaya başladı. Tam işlerimin başıma dönmüştüm ki telefonuma mesaj geldi. "Canım anneciğim, babalar günün kutlu olsun. Benim annem de sensin, babam da. Sen benim her şeyimsin..." Mesajı okurken pencereye yaklaştım yine. Göz göze geldik. Ağladığımı anlamasın diye ona gülümsedim. İtiraf ediyorum ki, anneler gününden daha çok, o gün aldığım mesaj mutlu etti beni. Ama keşke böyle olmasaydı. Tamam oğlum ben mesajı aldım; hayırsız babanı da Allah'a havale ettim.
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 28 gün önce gönderdi.
|
İftar vaktinde, milyonlarca insanla aynı anda orucumu açtığımı bilmek bana müthiş bir keyif veriyor. Bütün tatlı iftar telaşlarını yüreğimde, farklı lezzetleri damağımda, birlik duygusunu ruhumda hissediyorum. Sırf bu duyguları yaşamak için bile, bütün gün aç kalmaya değer.
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Akşam iş dönüşü servisten inmiş karşıya geçmeyi bekliyordum. Yanımdan geçen biri çok ağır bir sözlü tacizde bulundu. Bir itiraf.com kadını olarak bunu es geçemezdim. "Bir saniye baksana sen!" dedim, "Ne o, hoşuna gitti galiba." diye pis pis sırıttı. "Senin karın, kızın yok mu?" deyince de "Böyle giyinirsen böyle olur tabii." dedi. Üzerimde siyah bir takım elbise ve soğuktan dolayı boğazına kadar iliklenmiş bir mont varken "Nasıl yani?" diye iyice sinirlerim tavana vurdu ve bunun cezasız kalmaması gerektiğinin bilincinde sert bir sesle "Nüfus cüzdanını, varsa ehliyetini, ev telefonunu ve adresini ver hemen!" diyerek çıkıştım. Ne olduğunu anlayamadan "Ben bir avukatım ve size taciz davası açacağım." dedim. Donup kaldı, özürler diledi ama intikam almaya ant içmiş, savaş boyalarımı sürmüştüm bir kere. "Kapa çeneni ve istediğim belgeleri ver!" diye kükredim. Nüfus cüzdanını çıkardı, ev adresi ve telefonunu yazdı. Bana uzatmadan önce "Söz veriyorum avukat hanım, valla kimseye böyle bir şey yapmayacağım bir daha." dedi. "Dava dosyasını hazırlayınca nüfus cüzdanını gönderiririm." dedim ve oradan uzaklaştım. İki gün sonra evini ankesörlü telefondan aradım, karısı çıktı "Salih Bey için açılan cinsel taciz davası var. Mahkeme celbini ve nüfus cüzdanını en yakın karakoldan alabilir." dedim ve telefonu kapattım. Nüfus cüzdanını kesip çöpe attım. İntikam kötü bir şey biliyorum. Pişman mıyım? Asla... Güzelleştim intikamla.
21
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 2 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Büyük bir alışveriş merkezinde yüzüme dik dik bakan bir adamı fark ediyorum. Biraz tereddütten sonra, "Siz Doktor ... değil misiniz?" dediğinde, "Evet" diyorum. Reyonların arasında koşturan 6-7 yaşlarında dünya güzeli bir veledi çağırıyor ve "Öp amcanın elini, o olmasaydı sen şimdi çöp tenekesinde ..." diyor. O anda geldikleri günü hatırlıyorum. O da, babası tarafından sonlandırılması istenen bir gebelikti. Muayene odasında annesi ağlayarak "Hocam, ben bu çocuğu doğurmak istiyorum. "dediğinde anneden yana olmuş, hatta işi iyice abartıp gebeliğin devam etmesinin zaruri olduğu konusunda teatral bir nutuk çekmiştim. İyi ki de çekmişim; yoksa o yanakları şimdi nasıl mıncıklardım? Ve mıncıklarken, o zaman onu istemeyen babasının, "Çok sıkıştırıp oğlumun canını acıtmasa bari." diyen bakışlarını nasıl görmezden gelebilirdim?
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 2 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Aşk bitmişti. En zor şey ölen aşkın cenazesini kaldırmaktır. Kimse ilk söyleyen olmak istemez. Kimse ileride olacakların mesuliyetini tek başına almaya cesaret edemez. Ya mutlu olmazsam korkuları hop deyip dümeni ele alır. Ben de söyleyemedim ve böylece iki yıl daha geçti ve bir gün hangimizin ilk söylediğini fark edemeyeceğimiz bir kavgada ayrılmayı telaffuz ettik. Telaffuz ettiğimiz sözcük soğumadan da ayrıldık. Biz de albümlerdeki ikili resimleri temizledik. Ortak anıları olan eşyaları tanıdıklara ya da eskicilere verdik. Veremediklerimizi elden geçirdik. Aşkı kazıdık tüm gücümüzle. Geride hazımsızlık yaratan, midede mi kalpte mi olduğu belli olmayan bir yumru kaldı. Sert, taş gibi. Ruh eşi, hayat arkadaşı sözlerini duyduğunuzda bu yumru kendini hatırlatır. Bilirsiniz artık aşık olmadığınızı ve bilirsiniz aşkı kaybettiğinizi.. Ama gün gelir hata yaptığınızı anlarsınız. Ona özleminizin sonsuz olduğunu, sevginizin sonsuz olduğunu ve ondan başkasıyla birlikte olamayacağınızı anlarsınız. Geç mi kalınmıştır? Evet.. Güzel bir ilişkiyi onu hiç anlamayarak, ona hakkettiği sevgiyi vermeyerek, ona değer göstermeyerek bu hale getirdiğim için kendimden nefret ediyorum. Onu başkasına kendi elimle verdiğim için kendimden nefret ediyorum. Siz siz olun sevginizin kıymetini bilin.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|