|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Issız Adam'a gittik annemle. Film bittikten sonra salonda hiç kimse kalmayana dek tek kelime etmeden oturduk. Birbirimize bakmadık, gözyaşlarımızı görmemek için. Sessizce kalktım yerimden, annem de kalktı. "Neden ağlıyorsun?" dedi, "Sen neden ağlıyosun?" diye sordum. "Senin için ağlıyorum" dedi. Anlamıyorsun sanıyordum annecim, özür dilerim...
 10
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 gün 12 saat önce gönderdi.
|
Dönem lise yılları; veli toplantısında sınıfın en çalışkan kızının annesi, eşinin kızına yönelik şiddetini anlatıyor. Onu evden dışarı çıkartmadığını, kızdıkça hırpaladığını, giyimine, yiyeceklerine ve tüm yaşantısına nasıl karıştığını... Kızının da sırf babasından kurtulmak için bu kadar ders çalıştığını, iyi bir meslek sahibi olup evden gitmek için bu kadar başarılı olduğunu anlatıyor. Tüm konuşmaları kapı aralığından dinleyen ben velilerin din hocamıza sorduğu soruyla hayatımdaki ilk dumuru yaşıyorum: "Hocam bizim topluca gidip bu adamı dövmemiz dinen caiz mi?"
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
5 gün 23 saat önce gönderdi.
|
Haftasonu bebeğini görmeye gittiğimiz arkadaşımız, "Hemen çocuk yapın" dedi. Anneliğin çok güzel bir duygu olduğundan başladı, bebek doğunca bebeğe nasıl bakacağımıza dair püf noktalarını sıraladı durdu. Bekar bekar nasıl çocuk yapılacağını da söyleseydi, tam olacaktı!
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
miaji,
Kadın
,
37
,
Ankara
|
6 gün 8 saat önce gönderdi.
|
İlkokulda beraberdik. Benim saçlarımla dalga geçerdi, ben de onun tokalarını kıskanırdım. Ortaokulda aynı sınıflardaydık yine. Her törende şiir okurduk. Lisede farklı sınıflardaydık ama yarışma ve organizasyonlarda yine bir aradaydık. Zaman zaman otobüslerde karşılaşmaya başladık. İş yerine ben ondan önce geldim, o da daha sonra kaderin tecellisiyle aynı yere geldi. Yan yana çalıştık. Her gün işe gitmenin eziyetini paylaştık. Evlenmek fikri önce benim aklıma geldi. Teselli etti terk edildiğimde. O daha olgun ve akıllıydı, ben daha güleç ve eğlenceli. Annesini kaybetti yanındaydım. Hastalandığımda yanımdaydı ve o yıl evlendi. Çocuğunu emziremedi çünkü o da artık hastaydı. Göğüslerinin ikisi de alındı. O hayat mücadelesini hiç bırakmadı! Nasıl başa çıktığımı sorardı bana. Sık sık telefonlaşmaya başladık. Sabah 06.00'da acı acı çalan telefonumda kayıtlı adı "minik kelebek"ti... Nereden bilirdim ki, ömrü de bir minik kelebeğinki kadar! Onun bir evladı var. Cenazesinde ortak arkadaşlarımızın bakışları beni alt üst etti. "Sen çok iyi görünüyorsun!" cümlelerini de, kızının hali ile eşinin bakışlarındaki o ifadeyi de unutmam mümkün değil. Ömrümce unutulmayacak bir kötü duygu yapıştı bana. Sanki sıra benimdi de o gitti. Asla isyan ve suçlama değil. Hissettiğim şey aslında çok insanca... Neden bu suçluluk duygusu? Biliyorum, ölüm adil ama adalet nedir?
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
magir,
Kadın
,
22
,
Adana
|
6 gün 17 saat önce gönderdi.
|
Yıllardır tanıdığım sevgili jinekoloğum, son kontrolde muayene odasına girerken "Sen hala bakire misin?" diye sordun ya; biliyorum kötü bir niyetin yoktu ama karşındaki hastayı "Kimse benimle ilgilenmiyor" şeklinde bir düşünceye kapılıp, depresyona girmenin eşiğine getiriyorsun, bilgilerine arz ederim!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|