|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Annemle televizyon izlerken Amerika'da önceden kadın olan fakat cinsiyet değiştirip erkek olarak hayatına devam ederken evlendiği kadının kısır çıkması üzerine çocuk sahibi olabilmek için hamile kalan bir kadının hayatını izliyoruz. Ben kafamda olayın gerçekliğini ölçüp biçerken anneme gözüm takılıyor. Annem bir müddet haberi izliyor ve iç çekiyor. Sonra onu asıl üzen konuyu dile getiriyor. "Yazık kızcağıza, kesin depresyona girmiştir valla kocam bile doğuruyor da ben kuru kısır yaşıyorum diye..."
 4
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Erkek arkadaşımla 1 saat 20 dakika boyunca telefonda tartıştık ve sonuca bile varamadan kapattık. 10 dakika sonra bana aslında onunla hiiiç tartışmamam gerektiğini gösteren mesajı geldi. "Bebek, sağ ol. Sayende 60 kontör geldi."
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Pek sevgili kocacığımla eve gitmek için metroya binecektik. Fakat benim atak kocam "Dikkat kapılar kapanıyor!" anonsunu duyar duymaz koşarak kendini metroya attı. Duraktan uzaklaşırken de bana bakıp gülerek el salladı. Git kocacığım git sen, aman geç kalma. Evde ben bekliyorum ya...
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Ayakta sevişirken yoruldu ve yatağa uzandı, ''Ne o, yorulmuşa benziyorsun. Kontörün mü bitti yoksa?'' dedim şakayla karışık. ''Yok canım ne bitmesi. Benimki faturalı ama senin telefon çekmiyor galiba.'' dedi. Sustum, sustum, sustum...
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 26 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|