|
|
|
|
|
7 yıl 12 gün önce gönderdi.
|
kambriyon00'ı okuyunca aklıma gedi. Küçükken zeytini çok severmişim. Bir gün karnım acıkınca annemin ayaklarına dolanıp "ekmek ver" diye tutturmuşum. Annem de (köy yeri, işi gücü var tabii) başından savmak için elime bir dilim ekmek verip yollamış. Sonradan, "Yaa bi de zeytin verseydim" demiş. Ama bakmış ortalıkta yokum. Beni bulduğunda kadıncağız gülsün mü yoksa ağlasın mı şaşırmış. Koyun pisliklerini (malum, zeytine benzerler) ekmeğin arasına doldurmuş yiyormuşum! İşin tuhafı, bu mevzunun anlatılmasına rağmen hâlâ da zeytini çok seviyorum.
 0
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|